دلجوی عزیز ممنون از راهنماییت ،حرفاتو کاملا درک میکنم من با این قضیه کنار اومدم آرومم و تو خونه به ندرت حرص میخورم ، مشکل من اینه که وقتی با نامزدم مشکل پیدا میکنم یهو عصبی میشم ، نه همیشه گاهی ،مخصوصا وقتی سر یه موضوع کوچیک بهم گیر میده ، ول کنم نیس
میدونی کلا اون کجا که آدم تو یه خونه آروم بزرگ شه اون کجا که دائم جنگ اعصاب باشه ...
بخوایم و نخوایم اثراتشو میذاره ، خوب من همه تلاشمو کردم که الان عالی باشم ،آروم و مهربون ... اما همون لایه های زیرین که گفتین آسیب دیدن و به این راحتی ترمیم نمیشن ، به قول روانشناسا کودک درون من خیلی اذیت شده ، هیچکی دوسش نداشته ، من یه آدم بالغ وقتی یه مادر میبینم که قربون صدقه بچش میره حسرت میخورم ، دست خودم نیست اشک تو چشمم جمع میشه ، بعد ته دلم به کودک درونم میگم حتما تو لیاقت نداشتی
بچه که بودم اینقدر غصه میخوردم از خدا میخواستم هیچ وقت بهم بچه نده ، چون میترسیدم مثل مامانم شم ، یکیو بد بخت کنم...حالا گاهی میترسم نکنه دعام مستجاب بشه بچه دار نشم