سلام رعنا جان
خوبی انشاالله؟؟
سئوال عجیبی بود.من یه پسرم که مشکلمو همینجا مطرح کردم.منم تقریبا حال وروز تو رو دارم.با اینکه پسرم ولی مثل شما به شدت احساساتیم!!
الن از ماجرای جدایی من تقریبا 1 ماه و نیم میگذره.مطمئن باش بعد از مدت کوتاهی این افکار وسواسی و زننده ازت دور میشه و میتونی به چیزهایی که قبلا برات مهم بوده فکر کنی
من الان حس خوبی دارم.یه جورایی اعتماد به نفسم بالا رفته.این حس بهم دست داده که واقعا به هیچ چیز و هیچ کس نباید دل بست.نظرم نسبت به روایطم با خانواده و دوستام عوض شده(بهتر شده)
تو این جدایی خیلی چیزها به دست آوردم.الیته امیدم رو برای به دست آوردن دختر مورد علاقم از دست ندادم.همه چیز رو به خدا واگذار کردم تا هر چی صلاح هست همون بشه
در ضمن تازه با افتهای دوستی آشنا شدم.یه کاربری محترمی گفت که دوستی با جنس مخالف اگر شرایط ازدواج رو نداشته باشیم مثل حرکت در لبه پرتگاهه
فقط یه چیزی بگم که صـــــــــبــــــــــر کن.صبر دلت رو بزرگ میکنه
علاقه مندی ها (Bookmarks)