من به يه نتيجه اي رسيدم: البته قانون نيست كه همواره صادق باشه ولي انگار عموماً صادقه
اگر سعي كني قانع باشي،
اگر سعي كني همواره لبخند بر لب داشته باشي
اگر سعي كرده باشي در غمها و شاديهاي همسرت كنارش باشي...
اگر سعي كني مهربون باشي
اگر سعي كني كم عصباني بشي و موقع عصبانيت خودتو كنترل كني
اگر با شرايط خاص شوهرت بسازي
اگر با درخواست هاي عجيبش خودتو وفق بدي و هزار تا اگر ديگه كه با توجه به حال و روز روزانه اش تغيير ميكنه و دستورات متناقض صادر ميكنه ولي تو اونها رو انجام ميدي
هيچكدوم از اينها امتياز نيست بلكه انتظاراتي كه از زن ميره و بايد اين كارها رو بكنه اگه نكنه زن نيست نه اينكه زن خوب نيست
ولي اگه زن ناز داشته باشه
زود عصباني بشه
كم محلي كنه
دادو بيداد و بد و بيراه بگه
اصلاً در دايره لغاتش سپاش و احترام وجود نداشته باشه
همواره ناراضي و عبوس باشه
از همه كس و همه چيز ايراد بگيره
و يك كلام شوهرشو اصلاً ببخشيد به حساب نياره
اون موقع شوهرش براي بدست اوردن دل خانوم چه كارها كه نميكنه
اصلاًميشه غلام حلقه به گوش
مي شه غول چراغ جادو و منتظره خانوم لب تر كنه تا فراهم كنه
لبخند ماهيانشو با دنيا عوض نمي كنه
اينه بدبختي ما هرچقدر با خوبيهامون در دسترس همسرمون هستيم اصلًا ديده نميشيم اصلاً ارزش نداريم ....
علاقه مندی ها (Bookmarks)