سلام،
یکی از دلایلی که در این سایت با این روابط مخالفت می شود، همین هست.
وقتی خواستگاری رسمی صورت نگیرد، هر لحظه ممکن است آقا پسر خیلی راحت همه چیز رو فراموش کند و به یک سوی دیگر برود.
وقتی کسی رسماً با خانواده برای خواستگاری می آید، حداقل تکلیف شما روشن است که او قصدش ازدواج است.
در مرحله شناخت حرف عاشقانه نمی زنند و دلبری نمی کنند! بلکه همدیگر رو می شناسند!
این نوع رابطه ها و دوستی ها یک سیستم دیگر دارند که با روحیه خیلی از ماها جور در نمیاد و برای همین هم شما الآن اینقدر ناراحت و دلتنگی.
در کشورهایی که این نوع روابط رواج دارند، دختر خانم از ابتدا به امید ازدواج نمی نشیند که بعد از رفتن آقا پسر ضربه بخورد. بلکه پایان این رابطه را خیلی راحت می پذیرد و به رابطه به عنوان یک قسمت از زندگیش با خاطرات تلخ و شیرین نگاه می کند. ولی این در فرهنگ ما نیست.
حالا هم به قول سابینا شما به امید او ننشینید.
او رو فراموش کنید. سخت است، ولی باید از این مرحله بگذرید.
در آینده هم این اشتباه خودتون رو تکرار نکنید.
موفق باشید.
علاقه مندی ها (Bookmarks)