"نگران نباش تو که میدونی شوهرت این ظوریه سعی کن همراهیش کنی نزار تنها تو جمعای زنونه بمونه باهاش باش "
lilio عزیزم؛ من اصلا دوست ندارم که همیشه باشم که ایشون کاری که من دوست ندارم رو انجام بده؛ من دوست دارم وقتی که نیستم هم ایشون جوری رفتار کنه که حاکی از احترام به من باشه! بنابراین باید به راه حل های دیگه فکر کنم.
"چون به همسرم اعتماد داشتم ومورد مشكوكي ازش نديده بودم دست از كنترل اون برداشتم و تعيين حريم شخصي اش رو به عهده خودش گذاشتم. " پارمیدای عزیز؛ دقیقا همینه! من به ایشون اعتماد کامل دارم؛ اصلا هیچ وقت نبوده که هیز باشه یا منظوری داشته باشه؛ بنابراین باید بیشتر روی جمله ی شما فکر کنم؛ تعیین حریم شخصیش به عهده ی خودش!
"شما باید وسواس های فکری و حساسیت های فردی خود را اصلاح کنید" مدیر همدردی عزیز و محترم؛ از اینکه در تاپیکم شرکت کردید و نظر دادید بی نهایت ممنونم! اما در خصوص جمله ی بالا؛ یعنی شما فکر می کنید این انتظار که من از همسرم دارم که مراوداتش رو در جمع های زنونه؛ کمتر کنه، جزو حساسیتهای فردیه منه؟
بچه ها! چرا من فکر می کنم که رعایت این موضوع و مراوده ی کمتر با خانوم ها؛ یه جور احترام و ارزش برای منه؟ چرا؟ چرا فکر میکنم سرسنگین بودن همسرم و رفتارهای در جمعش به من و شخصیت من برمیگرده؟
بی خیالی همراه میشه با پذیرش و پذیرش یعنی تغییر باورهای ذهنی من!
چه جوری میتونم باورهای ذهنیم و چارچوب های ذهنیم رو تغییر بدم؟


"انتقاد کمتر، توصیه کمتر، کنترلگری کمتر "
دارم تمام سعیم رو انجام میدم؛ تقریبا میشه گفت که دو هفته ای میشه که تصمیم گرفتم وقتی از یه جمعی بیرون می آییم، دیگه هیچ حرفی راجع به اون جمع و اتفاقاتی که درون اون افتاده نزنیم! یعنی من دیگه به هیچ وجه در مورد رفتارهایی که همسرم توی اون جمع زده؛ هیچ حرفی نمی زنم؛ البته خیلی خیلی سخته! بعضی موقع ها کم میارم و ناخودآگاه وقتی میبینه که من ناراحت هستم؛ ازم می پرسه من کار اشتباهی انجام دادم که ناراحت شدی؟
اما من میخوام این دفعه به صورت ریشه ای همه چیز حل بشه! لطفا در مورد این دو تا جمله کمکم کنید!

"بی خیالی همراه میشه با پذیرش و پذیرش یعنی تغییر باورهای ذهنی من!
چه جوری میتونم باورهای ذهنیم و چارچوب های ذهنیم رو تغییر بدم؟"[/color][color=#9400D3]