سلام دوست عزيز. من هم دقيقاً مشكل شما رو داشتم وهنوز هم تا حدودي دارم. اين مسأله ربطي به تحصيلات نداره چون همسرمن تحصيل كرده هست. من هميشه از اينكه اينقدر با خانمهاي همكار وهمكلاسيش گرم ميگيره و خيلي راحته حرص مي خوردم. بهش مي گفتم چرا هميشه بايد دوروبرت زن باشه مگه تو همكارمرد نداري كه مسائل ومشكلات وحرفهات رو با اونا بزني. نسبت به تماس همكارهاي خانمش خيلي حساس بودم اونم ظاهراً مي گفت تقصيرمن نيست وقتي اونا كاري دارن و زنگ مي زنن منكه نمي تونم جواب ندم و ازاين جور حرفا. درنهايت عذرخواهي مي كرد وقول مي داد كه رعايت بكنه. ولي ازدست من ناراحت ميشدو به من مي گفت يعني تو فكرمي كني من حريم خصوصي ندارم وهرزني بخواد مي تونه وارد زندگي من بشه. خلاصه من مقصر نهايي شناخته مي شدم. اون هم دفعات بعد ودرموقعيت هاي مشابه باز كارخودش رو مي كرد وانگارنه انگار كه من بهش گفتم روي اين موضوع حساسم. ديدم قصد لجبازي با من نداره اين آدم ماهيتش اينه و من هم به خاطر همين اخلاقش جذبش شدم پس تلاش من براي تغيير همسرم بي فايدس وبايد خودم رو تغيير بدم. باخودم گفتم چرا فكر مي كنم كار اون اشتباهه شايد من مشكل دارم ونمي تونم راحت به ديگران اعتمادكنم شروع كردم به خودم مجوز دادن و افكار مثبت رو جايگزين افكار منفي كردم. چون به همسرم اعتماد داشتم ومورد مشكوكي ازش نديده بودم دست از كنترل اون برداشتم و تعيين حريم شخصي اش رو به عهده خودش گذاشتم.
البته همسر من دنبال تأييد ديگران هست و هميشه تلاش مي كنه ديگران رو ازخودش راضي وخشنود نگه داره كه اين موضوع هم روي اين رفتارهاش بي تأثيرنيست.
خيلي دوست دارم كارشناسان ومشاوران تالار علت رفتار اينچنين مرداني رو بگن و اينكه اين موضوع مي تونه توي زندگي ورابطه ام با همسرم مشكل ساز بشه يا نه طبيعي هست و من غيرطبيعي هستم:D
علاقه مندی ها (Bookmarks)