دوستای عزیزم

ممنون که به کمکم اومدید

samanis عزیز صحبت شما درست اما من همیشه خیلی بیشتراز توان و حد یه زن کنارش بودم ، کمکش بودم، پابه پاش اومدم، مواظب غرور و شخصیت و همه و همه چیز زندگیم و اون بودم - این چیزی نیست که من بخوام تعریف ازخود کنم نه اصلا ......چیزی هست که همیشه غریب و خودی گفتن و خودش بیشتر از همه معترف هست هیچ وقت هم هیچ منتی نداشتم بی چشم داشت کردم . تنها چشم داشت و انتظارم شنیدن حرف راست هست که متاسفانه .....
tell me عزیزم دقیقا حرفم همینه آخه چه دلیلی برای دروغ داری؟؟؟؟؟؟؟ وقتی نه محاکمه ایی در انتظارات هست و نه غرغر و بحثی ؟ فکر کنم شوهر من جز دسته آدمایی هست که بی منظور و از روی عادت دروغ میگه البته به قول خودش ....... اما همین منو خیلی رنج میده .....
از روابط صمیمانه امون پرسیدی که باید بگم به خاطر همین دروغگویی ها و رنج کشیدنهای من هر روز داره سرد تر و سردتر میشه تا جایی که مطمئنم اگر پای فرشته کوچیکم در میون نبود حتما ازش جدا میشدم چونواقعا دیگه تحمل این همه دروغ شنیدن برام سخته

بازم ممنون از همدردی و راهنماییتون