سلام خانمی
امیدوارم خوب باشی
یک راست می رم سر اصل مطلب:
گاهی آدما دروغ می ره تو ذاتشون و واسه هر چیز کوچیکی دروغ می گن
می دونم چقدر حس بدیه چون پدر من هم اینجوریه
قرار بود گوشیم رو بده درست کنن ازش پرسیدم گوشیم رو دادی؟ گفت آره دیروز دادم به فلان دوستم... رفت محل کارش و بعد چند ساعت زنگ زد گفت برو از تو کیفم شماره ی فلانی رو بده بهم, دیدم گوشیم تو کیفشه و الکی گفته دادم درست کنن! خیلی ناراحت شدم و با خودم گفتم چرا واقعا دروغ گفت؟ اگه می گفت نبردم مگه چی می شد؟ نه من آدم گیر غر غرویی هستم نه قرار بود مجبورش کنم.
می دونی؟ این دروغ گفتن باعث عدم اعتماد می شه و ریشه تو روان فرد داره
از نظر من چیزیه که باید ساعتها حضوری با اوهن طرف صحبت بشه
من فکر می کنم مشاور بهترین راه حل باشه با توجه به اینکه بهش گفتی که دوست نداری دروغ بشنوی و گه گاهی بهش تلنگر زدی
نمی دونم رابطه تون در چه حد صمیمی هست اما اگه فکر می کنی دلیلی وجود داره که نیاد بهت حرفهاش رو بزنه اون دلیل رو از بین ببر
مشاورم می گفت آدما به چند دلیل دروغ می گن
اینکه طرفشون پذیرای حقیقت نباشه و اون رو مورد شماتت قرار بده
بخاطر ترس از دست دادن طرف
بخاطر غرور
اما بیشتر ریشه تو ترس داره
شاید هم این ترس ناشی از رفتار شما نبوده باشه و ریشه ش تو بچگی ش بوده باشه
اما به هر حال حالا دست شماست و شما هستید که باید به درمانش اقدام کنید
گاهی آدم بی منظور دروغ می گه و از روی عادت
پس در کنار همسرتون باشید و بهش کمک کنید.![]()











علاقه مندی ها (Bookmarks)