سلام تسوکه عزیز،انتخاب این مسیر و قبول چنین تغییرات بزرگ تحسین برانگیزهاما کار براتون خیلی سخت میشه.من همین مشکل رو داشتم دوست داشتم ازدواج کنم و بعد برم اما تو این مدت اینقدر استرس و فشار به من وارد شده که آرزو میکنم کاش فقط دنبال یکیشون بودم نه 2تا باهم
توضیحات دکتر بینگو کاملا درست بود. من به شخصه چند سال وقت صرف اپلای کردم و هر وقت قضیه ازدواج برام پیش میومد اینقدر فکرم مشغول میشد که عملا کاری برای اپلای پیش نمیرفت و همچنین در بازه مهر تا دی ماه اینقد کارها اپلای سخت میشد که مجبور میشدم مادام کارمو تعطیل کنم چه برسه به ازدواج. پیشبرد هر دو باهم سخته.
این سوال برا من پیش اومد که شما همسرتون رو به چه قصد میخواهید ببرید خارج؟ اگر ایشون قصد ادامه تحصیل نداشته باشند مساله تنهایی و دلتنگی و بیکاری که براش پیش میاد و همچنین تامین هزینه زندگی کار رو برا هردوتون خیلی سخت میکنه اما اگه دنبال کسی باشید که قصد ادامه تحصیل داشته باشند خب داشتن هدف، دلتنگیها رو کمتر میکته و میتونید رو فاند ایشون هم حساب کنید اما وقتتون برا پیداکردن همسر 3-4 ماه میشه. چون شما باید تا آذرماه(البته آمریکا) باهم اپلای کنید و مشکلات پذیرش و ویزا برای 2نفر پیش میاد.البته غیرممکن نیست فقط زمانبره و به احتمال زیاد اپلای سال آینده رو باید بیخیال شید. من چندتا از دوستام همراه با همسراشون برا یک جا پذیرش گرفتن و رفتن فقط مساله این بود که چندسال اپلای کردن تا بالاخره کارشون جور شد باهم برن.
پیشنهاد من به شما اینه که شما دنبال یکی از این دو باشید و مثل من در آینده خودتون رو سر دوراهی نزارید.وقتی دو رویا باهم بزرگ میشن در آینده اگه مجبور به انتخاب یکی بشید گذشت از دیگری ضربه سختیه
البته این صحبتها در صورتیه که کسی رو در نظر نداشته باشید در غیراینصورت قضیه متفاوته;)







اما کار براتون خیلی سخت میشه.من همین مشکل رو داشتم دوست داشتم ازدواج کنم و بعد برم اما تو این مدت اینقدر استرس و فشار به من وارد شده که آرزو میکنم کاش فقط دنبال یکیشون بودم نه 2تا باهم

علاقه مندی ها (Bookmarks)