منظورت از منشا اصلي چيه؟
مي دوني بالهاي صداقت عزيز..من كلا ظاهر خيلي سردي دارم و احساساتم رو بروز نمي دم ولي ته دلم براي همه زود مي سوزه. اعتماد به نفسم بالاست. ولي نمي دونم آيا بحران هاي طلاق رو پشت سر گذاشتم يا نه؟ اطرافيانم اذعان دارند كه نسبت به كساني كه طلاق مي گيرن كمتر مشكل دارم ولي خب نمي دونم آثارش چيه..
بعضي وقتا از اين دلم براي اون مي سوزه كه من با كس ديگه ايي يه رابطه ايي رو شروع كردم (البته اينم بگم كه منم اصلا آمادگي شروع رابطه با انسان هاي جديد رو ندارم و اين شخصي كه باهاش هستم رو چون از قديم مي شناسم مي تونم تحملش كنم) ولي اون به نظر مي رسه كه منتظر من برگردم.
من اواخر 89 جدا شدم. 4 -5 ماهه. اتفاقا قبل از اين كه اين تاپيك رو بزنم اون مطلب رو خوندم ولي توش نديدم حس دلسوزي نوشته شده باشه. چون من احساس نفرت يا عشق نسبت به اون ندارم. بدي اش هم نمي خوام. فقط يادش مي افتم براش غصه مي خورم.نوشته اصلی توسط baran.68
من حتي در حين طلاق هم هي دلسوزي ام باعث به تعويق انداختن طلاق مي شد مثلا مي ديدم شبا خوابيده مثل بچه ها معصومه يادم مي رفت كه صبج كه پا مي شه شروع مي كنه به اذيت كردن و پرخاشگري ...دلم مي سوخت براش و مي بخشيدمش.
علاقه مندی ها (Bookmarks)