
نوشته اصلی توسط
فرشته مهربان
عزیز دلم
اینکه دیگران چگونه با ما برخورد کنند درصد بسیار بالایی به رفتار و نگاه خود ما با خودمون برمیگرده . اگر زمانی مادرتون بخواد از این زندگی جدا بشه اصلاً این تفکر نباید در سر شما باشه که زندگی شما به هم میخوره . و این خودتی که با نوع برخوردت با این مسئله تعیین می کنی که همسرت و خانواده اش با اون چطور برخورد کنند ، اگر احساس حقارت و شرم کردی و ... این در چهره و حال و احوال شما هویدا می شود و این پیام را خواهد داد که این کار بسیار زشت است و واکنش دیگران هم مطابق پیام شما می شود .
حال روی دیگر این سکه این است که شما خوشحال باشی که مادر شما به خواسته اش رسیده و آزاد شده و می تواند به گونه ای دیگر زندگی کند و از بابت تصمیمش رضایت داشته باشی ، قطعاً همین حال و احوال در چهره و رفتار شما آشکار می شود و در نتجیه پالس آن به دیگران هم خواهد رسید و لذا جرأت نمی کنند که در این مورد بد قضاوت کنند و اگر هم کسی حرفی زد کافیه شما با قاطعیت و در عین احترام رفتار کنی به گونه ای که کسی حق ندارد قضاوت کند چون از مشکلات خبر ندارد و لذا حق قضاوت و دخالت ندارد .
مادر شما ظاهراً بعد از سالها تحمل این شرایط به خاطر شما ، بعد از سرو سامان گرفتن شما مایل به تغییر این وضعیت است و پیداست شما هم این پیام را به وی رسانده ای که زندگی شما به هم می ریزد و وی حاضر شده به خاطر شما ناخواسته این وضعیت را ادامه دهد که قطعاً عوارض روحی و جسمی سنگینی به وی تحمیل می کند . اگر اینطور باشد هیچ فکر کرده ای چه ظلمی به خاطر خودت به او می کنی ؟؟؟؟ یعنی به گونه ای شما هم مثل پدرتان خودخواهانه با مادر رفتار می کنی . و او را برای خود می خواهی در حالی که نمیتوانی جای یک همسر که پشتوانه اش باشد را برایش پر کنی . پدر نیز این سالها با همین روند وی را نگه داشته و بهش ظلم کرده . آیا شما هم میخواهی این ظلم را مضاعف کنی ؟؟؟؟
.
علاقه مندی ها (Bookmarks)