نقل قول نوشته اصلی توسط فرشته مهربان
عزیز دلم

اینکه دیگران چگونه با ما برخورد کنند درصد بسیار بالایی به رفتار و نگاه خود ما با خودمون برمیگرده . اگر زمانی مادرتون بخواد از این زندگی جدا بشه اصلاً این تفکر نباید در سر شما باشه که زندگی شما به هم میخوره . و این خودتی که با نوع برخوردت با این مسئله تعیین می کنی که همسرت و خانواده اش با اون چطور برخورد کنند ، اگر احساس حقارت و شرم کردی و ... این در چهره و حال و احوال شما هویدا می شود و این پیام را خواهد داد که این کار بسیار زشت است و واکنش دیگران هم مطابق پیام شما می شود .

حال روی دیگر این سکه این است که شما خوشحال باشی که مادر شما به خواسته اش رسیده و آزاد شده و می تواند به گونه ای دیگر زندگی کند و از بابت تصمیمش رضایت داشته باشی ، قطعاً همین حال و احوال در چهره و رفتار شما آشکار می شود و در نتجیه پالس آن به دیگران هم خواهد رسید و لذا جرأت نمی کنند که در این مورد بد قضاوت کنند و اگر هم کسی حرفی زد کافیه شما با قاطعیت و در عین احترام رفتار کنی به گونه ای که کسی حق ندارد قضاوت کند چون از مشکلات خبر ندارد و لذا حق قضاوت و دخالت ندارد .

مادر شما ظاهراً بعد از سالها تحمل این شرایط به خاطر شما ، بعد از سرو سامان گرفتن شما مایل به تغییر این وضعیت است و پیداست شما هم این پیام را به وی رسانده ای که زندگی شما به هم می ریزد و وی حاضر شده به خاطر شما ناخواسته این وضعیت را ادامه دهد که قطعاً عوارض روحی و جسمی سنگینی به وی تحمیل می کند . اگر اینطور باشد هیچ فکر کرده ای چه ظلمی به خاطر خودت به او می کنی ؟؟؟؟ یعنی به گونه ای شما هم مثل پدرتان خودخواهانه با مادر رفتار می کنی . و او را برای خود می خواهی در حالی که نمیتوانی جای یک همسر که پشتوانه اش باشد را برایش پر کنی . پدر نیز این سالها با همین روند وی را نگه داشته و بهش ظلم کرده . آیا شما هم میخواهی این ظلم را مضاعف کنی ؟؟؟؟


.


فرشته مهربون عزیزم
من خودخواهانه برخورد نمیکنم اگر تو صحبتام اینجوری نشون داده میشه شاید به خاطر اینکه نمیدونم مامانم هنوز بابام رو میخواد یا نه از طرفی مامان دوست نداره این زندگی رو تموم کنه میدونم از صحبتاش فهمیدم که حاضره با حداقل خواسته ها پدرم رو داشته باشه ولی از طرفی بابام بنابر چیزای که شنیده شده به اونوری ها گفته که مامان رو طلاق داده
مامان هم گفته اگه اینطور باشه تو نامحرمی نباید بیای تو این خونه
نمبدونم حق با کیه چی به چیه دارم دیونه میشم از طرفی میدونم اگه مامان از بابا جدا بشه مامان از لحاظ روحی به هم میریزه و از طرفی اون زن بعد این همه که زندگی ما رو ریخت به هم و ما سکوت کردیم به حقش رسیده
[size=medium]آخه این کجاش عدالته این چه عدالتیه؟ آخه مگه ما از این دنیای لعنتی چی خواستیم
کجا این دنیا رو تنگ کردیم چرا باید بعد 27 سال زندگی دست و پا شکسته خدا ایتنجوری حقمون رو بهمون بده

ما که همیشه حرمتشون رو نگه داشتیم زندگی خودمون رو بدون بابا ادامه میدادیم تهمت زدن دورغ گفتن پشت سرمون حتی تو عروسی اون زن میخواست عروسیمو خراب کنه
ولی ما همیشه حرمتشون رو نگه داشتیم
اگه اینطور باشه که بابام غیابی مامانم رو طلاق داده باشه نفرینشون میکنم از ته دلم
نمیدونید حال من چه جوریه فقط خدا میدونه
اونم نمیدونهههههه[/size]

الان احساس میکنم تمام وجودم انتقامه