ازدواج دانشجویی ، خوب یا بد؟

[طره]

سلام

به نظر من درس خوندن و به مدارج علمی رسیدن منافاتی با ازدواج نداره و من خیلی هارو دیدم که تونستن این دو کارو باهم انجام بدن مثلا همسر خواهر من در ابتدای ازدواج دانشجوی سال سوم پزشکی بود و الان تخصصشو گرفته، اما بهرحال باید اینو بپذیریم که انجام هردو این کارها به طور همزمان فشار مضاعفی رو هم بر فرد وارد میکنه، چون فرد دیگه تنها به خودش تعلق نداره و باید مسئولیت خیلی چیزای دیگرو بپذیره.
پس اول ببینید آیا واقعا تحمل پذیرش این بارو دارید؟ و همچنین طرفتون هم باید بتونن این شرایطو تحمل کنن.

البته من نمیدونم شما چند سالتونه ولی به نظر من بهتره یه پسر قبل از ازدواج به سن مناسبی رسیده باشه و تا حدودی هم به لحاظ مادی آمادگی تشکیل یک زندگی مستقلو داشته باشه.

[eng.aydin]

سلام

به نظر من درس خوندن و به مدارج علمی رسیدن منافاتی با ازدواج نداره و من خیلی هارو دیدم که تونستن این دو کارو باهم انجام بدن مثلا همسر خواهر من در ابتدای ازدواج دانشجوی سال سوم پزشکی بود و الان تخصصشو گرفته، اما بهرحال باید اینو بپذیریم که انجام هردو این کارها به طور همزمان فشار مضاعفی رو هم بر فرد وارد میکنه، چون فرد دیگه تنها به خودش تعلق نداره و باید مسئولیت خیلی چیزای دیگرو بپذیره.
پس اول ببینید آیا واقعا تحمل پذیرش این بارو دارید؟ و همچنین طرفتون هم باید بتونن این شرایطو تحمل کنن.

البته من نمیدونم شما چند سالتونه ولی به نظر من بهتره یه پسر قبل از ازدواج به سن مناسبی رسیده باشه و تا حدودی هم به لحاظ مادی آمادگی تشکیل یک زندگی مستقلو داشته باشه.

برای مثال همین شخصی که شما گفتید چند سال نامزد مانده اند؟ در سال سوم ان هم رشته پزشکی درامدی داشته ؟ رشته من رشته فنی و اینده داری هست و من هم سال سوم هستم و از مهم تر در رشته خودم سواد کافی رو بدست اوردم( در سه سال قبل فقط بدنبال یاد گرفتن بودم ) در ازمون ارشد هم به احتمال زیاد می توانم موفق بشوم و به یکی از دانشگاه های تاپ کشور بروم( با توجه به ظرفیت و پتانسیلم این حرف رو میزنم). کلا مشکل درامد رو هم ندارم و تا حالا با توجه به سوادی که دارم براحتی جذب شرکت ها می شوم. ولی بخاطر ارشد فعلا 8 ماه ( تا زمان کنکور)در بیرون کار نمی کنم
در کل توان بالقوه در درامد زایی رو دارم ولی مشکلم اینجاست که ایا باید برای ازدواج همه چیز تامین باشد؟
علاوه بر این مشکل بعدی اینجاست که من برای ادامه تحصیل دکترا به خارج خواهم رفت و این مساله مشکلی هست اضاف بر قبلی ها...
من ادم با برنامه و محتاطی هستم . تا الان هم چند مورد را بخاطر این موارد رد کردم!( البته خدایی نکرده فکر نکنید دختر مردم امده پیشنهاد داده ! چون معمولا ادم هایی جذب افرادی امثال من می شوند که سر سنگین و موفق باشند. من بیشتر از نگاه ها و سایر موارد روانشناسی به این موضوع پی بردم و از دوستان شنیدم) با این وجود با بی اعتنایی سعی کردم خودم را به ان راه بزنم
نمی دانم ایا در حق خودم جفا کردم یا کار درست را انجام داده ام؟ برای مثال هدفم این هست در دوره ارشد اگر قسمت شد نیمه خودم را پیدا کنم و برای تحصیل دکترا با هم هماهنگ باشیم. نمی دانم تصمیم درستی هست یا خیر...