[quote]بخش اول یعنی کسب مهارت و حضور بیشتر در اجتماع صحیح هست. اما برقراری ارتباط سالم با جنس مخالف باید درست تعریف شود. اگر منظور ارتباط ها کاری ، تحصیلی و ... باشد، محدود و بنا به ضرورت پذیرفتنی هست.اوه ه ه چقد غلط داشتم ممنون از توجه تون. من هنوز این نکته رو متوجه نشدم آیا باید در مواجه با جنس مخالف دست پاچه شد؟ معذب بود؟ اگه این طور نیست چطور میشه نحوه ی برقراری ارتباطو یاد گرفت؟ این حد ضرورت واقعا خیلی کم پیش میاد. مثلا من میتونم از همکار مردم یه سوال کاری بپرسم ولی واقعا ضرورتی هم نداره فقط موجب میشه اطلاعاتم بالا بره، پس نباید بپرسم؟ یا سلام و احوال پرسی و صحبت راجع مسائل کلی با اقوام مرد، خب اینم ضرورتی نداره، پس نباید باشه؟ وگرنه هر ارتباط کلامی که به قصد ازدواج یا دوستی نیست.منظور من از روابط موثر همینه که بتونی به راحتی حرفتو بزنی، تبادل اطلاعات کنی و در واقع یاد بگیری چطور با یه جنس مخالف حرف بزنی نه دوستی نه وارد احساسات شدن...
و در مورد نزدیک کردن ویژگی های خودم به فرد ایده الم منظورم این بود که باید خودمو طوری بسازم که بتونم فرد شبیه به خودمو جذب کنم (نه صرفا فرد خاصی) مثلا من مهمترین معیارم اینه که همسرم به شدت اهل مطالعه باشه و در مورد همه چیز نظر و ایده داشته باشه پس باید سعی کنم خودم هم همچنین فردی باشم. این درست نیست؟
[quote]خود را بیابید ، بپذیرید ، باور کنید و بالنده سازید .... و لذت ببرید ، چه کسی جذب شما بشود چه نشود .اینو قبول دارم وسعی خودمو میکنم.
بازم ممنون
علاقه مندی ها (Bookmarks)