خسته شدم، بازم باید تحمل کنم؟

[shamim_bahari2]

جناب SCi
میشه نظرتونو راجع به نامه هم بگین؟
و اینکه بازم با وجود دلخوری من، باید با ایشون عادی رفتار کنم و هر چیم بد رفتاری میکنه و اگه احیانا دعوایی شد من سکوت کنم؟
اگه نباید این نامه رو بهش بدم، چطوری باید ازش بخوام محدوده رفتاریشو مشخص کنه برام؟ من خیلی برام مهمه اگه بخواد به این قبیل رفتاراش با حد و حدود خودش که تا یه اندازه ای هر چیزی رو مجاز میدونه ، پیش بره ، من واقعا نمیتونم ادامه بدم
چطوری ازش بخوام متوجه باشه که اعتمادم رو خدشه دار نکنه؟

تو رو خدا بیاین دیگه، از صبح چشم به راهم
چرا هیچکس نیست

[sci]

جناب SCi
میشه نظرتونو راجع به نامه هم بگین؟
و اینکه بازم با وجود دلخوری من، باید با ایشون عادی رفتار کنم و هر چیم بد رفتاری میکنه و اگه احیانا دعوایی شد من سکوت کنم؟
اگه نباید این نامه رو بهش بدم، چطوری باید ازش بخوام محدوده رفتاریشو مشخص کنه برام؟ من خیلی برام مهمه اگه بخواد به این قبیل رفتاراش با حد و حدود خودش که تا یه اندازه ای هر چیزی رو مجاز میدونه ، پیش بره ، من واقعا نمیتونم ادامه بدم
چطوری ازش بخوام متوجه باشه که اعتمادم رو خدشه دار نکنه؟

تو رو خدا بیاین دیگه، از صبح چشم به راهم
چرا هیچکس نیست

سلام خواهر خوبم
متاسفم که در سفرم و در اولین فرصت که به اینترنت دسترسی پیدا می کنم برای شما می نویسم
ببین چند تا موضوع وجود داره که هنوز نتونستیم حلشون کنیم البته کامل منظورم هست
موضوع اول رسیدن به ارامش فکری شما و موضوع دوم خود اگاهی شما
برای اینکه بتونیم خیلی از مشکلات رو حل کنیم باید این دو موضوع رو کامل حل کنیم
که بی شک با تمرین بدست خواهد امد
پس شرایط رو نا متعادل نکنید که نتونیم به هدف برسیم

در مورد نامه باید صبر کنید... و در اولین فرصت ارامش بنشینید و حرف بزنید نامه کافی نیست
بسیار خوب گفته مشروب نخوردم... فعلا ازش قبول کن و خیلی معمولی باش و قضیه رو عادی تموم کن!
بعد از دو سه روز بشین و با ایشون حرف بزن و بگو می دونی که نخورده...و نمی خوره اما ترجیح می دی که طور دیکری رفتار کنه
در مورد اینکه چقدر خوشحال شدی که تو جمع به تو محل گذاشته می تونی تشویقش کنی...
و تنبیهش نکنی...
دوست داشتم اروم تر برخورد می کردی و می دونستی که اروم تر به معنی کوتاه اومدن نیست... به معنی بستن پرونده نیست
شما متوجه رفتار خطایی شدید... در لحظه عصبانی شدی و احساس خیانت بهت دست داده... و عکس العمل نشون دادی... این طبیعیه! همه این کار رو بلدند...
اما کسی که تجربه داره و به خود اگاهی و ارامش رسیده هرگز سریع عکس العمل نشون نمی ده... تمرین تنفس... بدست اوردن ارامش سریع و همه اینها واسه این بود درجا عکس العمل نشون ندید...
دو موضوع مهمی که گفتم رو فراموش نکنید...خیلی از مشکلات اساسی شما با رسیدن به این دو حل خواهد شد
ضمنا یه پیش فرض که باید سریع در نظر کرفته بشه : شوهرت و رفتارهاش الزاما چیزی نیست که صدر در صد شما دوست داشته باشی اما می تونی تا حدود زیادی به خودت نزدیکش کنی و ارزشهات رو بیان کنی و ازش بخوای تا رعایت کنه...البته باید بدونی و در نظر بگیری که تو صاحب همه شوهرت نیستی و خیلی تلاش کنی صاحب بخش کوچکی از او باشی...و بعضی چیزها در رابطه با زندگی شخصی او هست
چنددتا نکته تو پستهات بود...چرا می گی مسائل مالی برات مهم نیست؟ باید مهم باشه...مگه بده؟؟؟ چرا شما باید همه زندگیت رو برای ایشون بذاری؟ مگه خودت رو وقف کردی خانوم؟؟؟شما ارامش داشته باش...و از تنشها دوری کن به ارامی مشکل رو حل خواهی کرد
فعلا عادی باشید و نه قهر و نه اشتی...ارام ارام میزان اشتی بیشتر می شه...با کمی تحمل
فردا حتما خواهم امد.