بیداری عزیز

اون خیلی من رو دوست داره و من هم همینطور و این دوست داشتن ناشی از شناخته و تو آخرین مراحل اصلی شناخت هستیم گرچه خیلی چیزها وقتی بریم زیر یه سقف معلوم می شه
دیروز بهش گفتم قول می دم جوری باشم که دلت بخواد زودتر بیای خونه پیشم
گفت تو الانشم فوق العاده ای
اما می ترسم بعد یه مدت براش عادی شم, خودش می گه خب شاید یکم بعد ازدواج رابطه مون خودمونی تر و رفاقتی تر و عادی تر بشه اما اونموقع دوست داشتنمون هم عمیق تر میشه
می گه از لحاظ ظاهری اگه تو معیارهام 10 درصد زیبایی رو بذارم تو کامل داری و همونی هستی که می خوام اما 90 درصد بقیه مهم تره که اونم با هم کنار میایم من یه بدی هایی دارم و تو گوش زد می کنی و تو هم همینطور اگه اینطوری پیش بریم مشکلی نخواهیم داشت
خیلی دلگرمم می کنه اما می ترسم دخترا با تیپای عجیب غریب و آرایشاشون مخشو بزنن, تو محیط کار یه مدت با هم بودیم و یه زن بیوه که یه بچه هم داشت همچین می چسبید بهش که دوست داشتم خفش کنم ولی یه کار کردم خودشو جمع کنه اما همیشه که من پیشش نیستم
می دونم که باید روی خودم کار کنم اما چه جوری خودم رو تغییر بدم, آیا مقاله ای یا چیزی در این مورد هست که بهم معرفی کنید؟
چه جوری نترسم؟


مرسی از نوشته هات عزیزم