آیا گناه من اینه که نجیبم؟

[طره]

سلام به همه ی دوستان خوب و همراهم

احساس میکنم بحثمون یه خورده قاطی پاتی شد، برای روشن شدن مطالب توضیحاتی در چند مورد میدم:

1. من همون طور که قبلا هم اشاره کردم اصلا با ازدواج سنتی مخالف نیستم و حتی به دلایلی که خارپشت اشاره کرد این روشو مطمئن تر میدونم و اگه کیسی باشه که معیارهای منو داشته باشه مطئنا بعد از چند جلسه می تونم عاشقش بشم . اما مشکل اینجاست که به دلیل نوع ظاهر و شاید برخورد من و خانواده م که به عنوان یه خانواده ی مذهبی شناخته میشه اغلب افرادی که از این طریق اقدام به خواستگاری میکنن، آدمای صرفا مذهبی هستن برای مثال من تو خواستگارام دو تا طلبه داشتم و جالبه که اونا واقعا فک میکنن من کیس مناسبی براشون هستم. از طرفی هم به دلیل 1. نوع پوششم (کسی جرئت نمیکنه بیاد جلو)2. نوع برخوردم (رعایت شدید محدوده های اخلاقی) و 3. نوع شخصیتم (درونگرا) نمیتونم انتخاب های خارج از محیط خانواده داشته باشم.

2. Yasaجون از اینکه بام همدردی کردی ممنون، آره آموزشگاه زبان تدریس میکنم اما اول اسمم " میم" نیست. در ضمن فک کنم منظور خارپشت ازین که گفتن سنتی بودن مساوی امل بودن نیست و ازین بابت احساس تاسف کردن منظور نظرشون کلی بود و من هم اینو قبول دارم. این واژه نه تنها در مورد خواستگاری به کار برده میشه بلکه خیلی جاهای دیگه هم استفاده میشه مثلا به کسی که به اصول پایبند باشه و سعی کنه حدود شرعی رو رعایت کنه سنتی گفته میشه همون طور که همین جا توی تالارم عده ای منو سنتی خطاب کردن و متاسفانه خیلیا همین سنتی بودنو نشونه ی امل بودن افراد میدونن، یادمه تو دانشگاه برای یه کار گروهی با دختری که به لحاظ ظاهر با من متفاوت بود همکاری داشتم بعد از مدتی به من گفت من فک میکردم تو خیلی امل باشی، و گاهی نوع برخورد افراد جامعه واقعا آزاردهنده ست. بعضی وقتا آرزو میکنم کاش ظاهر همه شبیه به هم بود تا صرفا از روی ظاهر کسی اون رو جزء گروهی خاص دسته بندی نکنن.

3. shabe barooni معتقده باید ارتباط با جنس مخالف وجود داشته باشه اما ارتباط صحیح و به قصد ازدواج. پس یعنی آدم فقط می تونه با کسایی وارد گفتگو بشه که قصد ازدواج باهاشونو داشته باشه؟خب آدم که از اول قصد ازدواج با کسیو نداره.یا منظورتون این بود که وارد گفتکو و رابطه بشن به این نیت که شاید قصد ازدواج هم پیش بیاد؟

ببخشید طولانی شد