سلام دوست عزیز
با توجه به شرایط حال جامعه و همچنین خیلی از مزیت های دیگر من به شما همان توصیه ی قبلی را می کنم.یعنی ادامه تحصیل دهید.
همان طور که فرمودید قرار نیست که کار و همه چیز را فدای تحصیل کنید.من خیلی ها را می شناسم که در کنار کارشان که خیلی هم سنگین است ، تحصیل هم می کنند.ببینید ممکن است که خیلی ها به خاطر سربازی ، پیدا کردن دوست دختر ، اسم و رسم و ... وارد دانشگاه ها شده باشند.ولی بعد از تحصیل ناخواسته چیز هایی بیشتر از این ها عایدشان شده است.من در پست اولم هم این را عرض کردم که هنگامی که وارد دانشگاه می شوید به واسطه ی ارتباط :
1 - با قشر جنس مخالف
2 - هم سن ها و هم رشته ها که همکاران آینده تان خواهند بود
3 - فضای خاص دانشگاه و برنامه هایی که در آن توسط دانشجویان و دولت برگزار می شود
خیلی بیشتر از این ها را کسب می کنید.مثال ساده اش همین معیار های انتخاب همسر است.کلاس های متعدد رایگانی توسط دانشگاه و دانشجویان در این زمینه وجود دارد که با حضور آقایان و خانوم ها در کنار یکدیگر برگزار می شوند و می توانید در آن ها نظرات خانوم ها را هم در این باره جویا شوید.
به هر حال شما فرض کنید که دانشگاه اصلا به درد نمی خورد و رفتن به آن ، مساوی است با اتلاف وقت ! من برای شما یک دلیل برای رفتن به دانشگاه می آورم:
شما در حال حاضر در کار خود به موفقیت های چشمگیری دست یافته اید.به سربازی هم رفته اید.از طرف دیگر انتخاب همسر مهمترین و بزرگترین کاری است که هر کس در زندگی خود تجربه می کند.شما هر چقدر پول داشته باشید و موفق باشید ، اگر همسر خوب انتخاب نکنید همه شان برباد خواهند رفت.از طرفی خانواده های ایرانی هم اکثرا برایشان داشتن مدرک تحصیلی اهمیت زیادی دارد.پس مجبورید که برای به دست آوردن یک همسر مناسب ، به دانشگاه بروید.مگر اینکه خیلی خوش شانس باشید
به نظر من همین یک دلیل برای به دانشگاه رفتن شما کافی است
در حقیقت با دانشگاه رفتن شما ، خانواده ی خانوم با یک آقایی که شغل مناسبی دارند ، سربازی رفته اند و تحصیل کرده اند مواجه می شوند ، پس اگر خودتان را بپسندند دیگر دلیلی برای "نه" گفتنشان باقی نمی ماند
از همه ی این ها که بگذریم شما مدیر چند شرکت هستید و موفقیت های خوبی کسب کرده اید.در کلامتان طی این سه موضوعی که باز کردید تنش زیادی مشاهده می شود.همانطور که فرمودید دانشگاه رفتن ملاک بر غرور نیست . پس آرامش خود را حفظ کنید ، خودتان را دست کم نشمارید و اجازه ندهید که حرف های اطرافیان شما را برنجاند.
به نظر من قبل از تصمیم برای اینکه :
ادامه تحصیل بدهید یا خیر.
ازدواج بکنید یا خیر
و ...
به دست آوردن آرامش فکریتان در اهم موارد است.سعی کنید راه حل هایی که به آرامش شما می افزایند را پیدا کنید.برای مثال گوش کردن به یک موسیقی خاص ، رفتن به نقطه ای خلوت ، ورزش و یا مسافرت و معاشرت با دوستان می تواند خیلی تاثیر گذار باشد.سپس با فکر باز و خالی از دغدغه برای آینده ی خود برنامه ریزی فرمایید
امیدوارم توانسته باشم کمکی بکنم
موفق باشید
![]()










علاقه مندی ها (Bookmarks)