بيشتر از سهم خود تلاش كردن شده عادتم

[arix]

سلام


hira ی عزیز به تلار خوش آمدید




ببینید برخی افراد به این صورت اند که وقتی قصوری می بینند ، از آن می گذرند ولی این اتفاق برای مدت زیادی در پس ذهنشان باقی می ماند.وقتی این ناراحتی ها روی هم انباشته می شوند به یکباره واکنش نشان می دهند.





شما ظرفی در بسته را تصور کنید که مدام به آن حرارت می دهید ، به یکباره منفجر می شود!

همه ی افراد ایراداتی دارند.نه شما ، نه ایشان و نه هیچ کس دیگری از این قاعده مستثنی نیست.به همین خاطر است که قبل ازدواج طرفین باید یکدیگر را کاملا بشناسند و تصمیم گیری کنند که : این آقا/خانم با تمام خوبی ها و ایراداتش مناسب ازدواج هست و یا خیر.


شما می توانید بخش بزرگی از این مساله را مهار کنید (ولی نه به طور کامل) . در حقیقت فرض کنید که ما در آن ظرف در حال داغ شدن ، قبل منفجر شدن یک سوراخ باز کنیم.این طور دیگر منفجر نخواهد شد!






از اینکه پس از رفتارشان از شما عذر خواهی می کنند می توان فهمید که ایشان دوست ندارند شما را ناراحت کنند.ولی ایشان به تنهایی نمی توانند جلو این روند را بگیرند چون این جزو خصوصیات اخلاقی ایشان است و تغییر در آن زمان بر است.مادامی که این ناراحتی ها در ذهن ایشان ذخیره شود هر چند وقت یکبار یک انفجار خواهیم داشت.برای رفع این مشکل شما در این زمینه خیلی می توانید موثر باشید

در حقیقت شیوه ی کار به این صورت است که ایشان ناراحتی را ذخیره می کنند.در اوقات تنهایی ناراحتی را تحلیل می کنند.به صد ها شیوه ی مختلف این ناراحتی را بررسی می کنند و مدام این ناراحتی در ذهن ایشان تشدید می شود.ناراحتی های دیگر هم مدام اضافه می شوند و افکار منفی ، سو تفاهم ها و نگرانی ها مدام رشد می کنند.به این صورت بعد مدتی ممکن است از یک اتفاق کوچک کوهی بزرگ ساخته شود که این کوه هر چند وقت یکبار نیاز به تخلیه خواهد داشت



راه حل هایی که می توانید در پیش بگیرید:

راحت ترین ، کم دردسر ترین و کم هزینه ترین راه حل استفاده ی زیاد از کلمه ی "ببخشید" است.در حقیقت فقط کافی است که پس از هر اتفاق (حتی اتفاق های خیلی کوچک) به محض اینکه حس کردید آقا ممکنه ناراحت شوند یک عذرخواهی مختصر بکنید.طبیعت آقا به این صورت است که در مقابل این ناراحتی ها هیچ نمی گویند که اگر می گفتند این ناراحتی ذخیره نمی شد.پس شما می توانید پیش دستی کنید و به ایشان با این "ببخشید" ثابت کنید که قصدتان ناراحت کردن ایشان نبوده.لذا همان جا ایشان این ناراحتی را فراموش می کنند و این مساله طولانی نمی شود

راه دیگری که می توانید پیش بگیرید سوال از ایشان است.این کار کمی سخت تر است.ولی اگر در آن موفق شوید خیلی در رابطه تان پیشرفت خواهید کرد.هدف این است که سعی کنید به نحوی از ایشان بپرسید که تا حال از چه کارهایتان ناراحت شده اند.در حقیقت هدف این است که قبل از انفجار ، شما این ناراحتی ها را تخلیه کنید.سختی این کار به این است که معمولا از ایشان پاسخ : "نه من هیچ مشکلی در تو نمی بینم ، همه چیز عالی است و ... " را دریافت می کنید.این دیگر به مهارت و استعداد شما بستگی دارد که چطور از ایشان این غم را بیرون بکشید و ایشان را مجبور به تخلیه ی این بار بکنید.به اصطلاح باید "قلق ایشان دستتان بیاید"


به هر حال شما هرچقدر هم که دقت کنید باز هم اتفاق های ناراحت کننده به وقوع می پیوندند.تا زمانی که این ناراحتی ها ( حال به هر شیوه ای ) به کلام گفته شوند ، مورد بحث قرار گیرند و نمود پیدا کنند ، مشکلی به وجود نخواهد آمد ولی اگر در سینه حفظ شوند مشکل ساز خواهد شد.چراکه علاوه بر این مشکلات ، شادی و نشاط آقا و به تبع آن شما رفته رفته کم می شود



امیدوارم که توانسته باشم کمکی بکنم

برایتان آرزوی خوشبختی می کنم