سلام
دوست عزیز جدای از تفاوت سنی شما که جای بحث داره، به احتمال 99% شک شما صحیح هست و به نظرم انصاف نیست که ایشون در این سن و با یک تفکر خام وارد چنین جریان انتخابی مهمی بشن.اما از این میترسم که هنوز درک درستی از زندگی نداشته باشه
من هم شرایطی تقریبا مشابه رو دارم. با اینکه سن ایشون 18 سال هست ولی اون پختگی کافی رو ندیدم و تصمیم گرفتم کمی بیشتر صبر کنم که ایشون هم بتونن با دید بازتر و " معقولانه تری" تصمیم گیری کنند. در این فرصت من هم سعی میکنم که مهارت های خودم رو افزایش بدم. البته ناگفته نماند که بطور غیرمستقیم و درحد یک اشاره درخواست بنده با خانواده ایشون در میون گذاشته شده و اونها از قصد من آگاهند و از این بابت نگرانی ندارم که چرا نگفته باشم و در آینده حسرت بخورم...
طبق گفته دوستان و همونطور که اشاره شد، صرف داشتن خونه و شغل و... نمیشه گفت که شخص برای ازدواج آماده هست بلکه باید دید آیا شخص به شناخت و بلوغ کافی از جنبه های مختلف رسیده است یا خیر
برای اینکه بتونید انتخاب آگاهانه ای داشته باشید اول معیار های اساسی خودتون رو مشخص کنید و بعد ببینید طرف مقابل چقدر با این معیارها تطابق داره.
آیا در این مورد اقدامی کردید؟؟
علاقه مندی ها (Bookmarks)