دروغ میگه...

[ترانه ی زندگی]

راجع به سنمون من 23 و ایشون 22 سالشه. هر دو دانشجو و ایشون به علت توانایی هایی که دارن در یک شرکت معتبر بصورت قراردادی مشغول به کار هستند و درآمدشون هم برای اداره ی زندگی مناسبه .
راجع به آی پی هم که دوستمون گفت خوب من رشته ی تحصیلیم در همین زمینه است و پیدا کردنش زیاد دشوار نبود.
علت دروغ گفتن رو چندین بار اینجوری بیان کرده که از من میترسه که برم یا قهر کنم یا ناراحت بشم و...
اما من فکر کنم عادت شده براش.
دیروز بعد از کلی صحبت کردن قول داد که اگه دوباره تکرار بشه بذاره که هر تصمیمی میخوام بگیرم حتی ترکش کنم.
یعنی با اطمینان کامل گفت که قول شرف میدم. منم قبول کردم. اما خوب اگه بازم تکرار بشه هم من فکر نکنم بتونم ترکش کنم چون واقعا بدون اون نمیتونم. به نظرم هیچ مرد دیگه ای نمیتونه جای اون رو توی قلبم بگیره.
سوئ ظن و تجسس گری هم شاید درست باشه و به علت دروغ شنیدن های پی در پی باشه.
من نمیتونم ترکش کنم. واقعا بهش علاقه دارم .تو این مدت 5 سال من تا به حال ازش موردی جز همین دروغ ندیدم. پسر خیلی خوبیه. راه حلی برای ترک این عادت وجود نداره؟