اززندگی خسته ام امیدی ندارم

[آراام]

خانوم تنهای نازنین،

مهم ترین کاری که باید بکنی اینه که تحت هیچ شرایطی داروهات را قطع نکنی یا برخلاف دستوز پزشک کم و زیاد نکنی. این را همیشه یادت باشه. بنویس بزن روی بسته داروهات که " نه!! " قطع، تغییر مقدار مصرف، دور انداختن، یه جا خوردن ... همه و همه ممنوع. اگه بچه هات را و زندگیت را دوست داری مهم ترین قدم اینه. مرتب داروهات را بخور و مرتب با دکترت در تماس باش.

اما در مورد اخلاق همسرت. ببین عزیزم خودت که بهتر شدی، انشالله بعدش می ری مشاوره برای بهبود اخلاق شوهرت.
بهش یک کم حق بده. مشکلات زندگی این روزها خیلی زیاده. بیرون از خونه فشار کار و مخارج و قسط و ... همه رو دوشش هست. یک مدت هم که شما مریض بودی و بهش فشار بیشتری اومده. روزهای سختی را پشت سر گذاشته و خسته است. یک کم بیشتر ملاحظه اش را بکن.

چه جوری؟
سعی کن وقتی عصبانیه، گوشات را ببندی. تمام حواست را متمرکز کنی یه جای دیگه تا اصلا نشنوی و نفهمی چی شده که بعد واکنش نشون بدی. فعلا این راه حل موقتی را استفاده کن. چون الان خودت هم بیماری و ممکنه سریع ناراحت بشی و واکنش بدی.

در مورد بچه ها هم دیگه بهش تذکر نده. یه مدت فعلا در این مورد بهش چیزی نگو یا به قول مردها غر نزن. شرایط را طوری بکن تا کم کم عملا از سرش بیفته.

کاش از دخترت نمی پرسیدی چی شده. بهتر بود وقتی می دید داره گریه می کنه فقط نوازشش می کردی و دلداریش می دادی. هم برای بچه بهتر بود و هم برای خودت و همسرت. اینطوری شما دعواتون نمی شد، داد نمی زدید، بچه بیشتر اذیت نمی شد و ... شوهرتون برمی گشت سرشام و خودش هم شاید از گریه دخترش یا نوازشهای شما شرمنده می شد و دفعه بعد کنترل شده تر رفتار می کرد.

با این کارت ( پرسیدن از بچه و کش دادن دعوا و بحث ) کاری کردی که دخترت بیشتر غصه بخوره و ناراحت بشه. هدفت که این نبوده؟؟

تحمل رفتارهای یک بابای عصبانی آسونتره از تحمل رفتارهای یک بابای عصبانی + فریادهای مامان و بابا + بدتر شدن حال مامان و ....
نذار دخترت احساس بی پناهی کنه. اینجوری حس می کنه وسط دعواهای شما گم شده و تنهاست. اما اگه شما آروم باشی و با شوهرت بحث نکنی، وقتی دخترت از پدرش دلگیر می شه و ناراحت، ته دلش حس امنیت و داشتن مامان مهربون و آروم کمکش میکنه.

پس یه مدت کاری به شوهرت نداشته باش و هر وقت هم با بچه ها دعواش شد اگر بچه ها اشتباهی نکرده بودند که مستحق اون تنبیه باشند فقط بچه را نوازش کن و دلگرمی بهش بده. پدر را هم پیششون کوچیک نکن. نگو بابا بده یا مقصره یا ... بگو بابا عصبانی شده یا منظورش بد نبوده یا ...

امیدوارم همینطور که اومدی نوشتی با مصرف دارو دو هفته است بهتر شدی، یه روز هم بیایی بنویسی که خیلی خیلی خوب هستی و همسرت هم آرومتر شده.