سلام ....من به عنوان کسی که تجربه دارم بهتون میگم بهتره که با شخصی که در حد سنی خودتون است ازدواج کنید اقا مرتضی به برخی مسائل اشاره کرده اند ....که من هم در زندگیم تجربه کرده ام ..من در سن 18 سالگی با مردی 30 ساله که دوران شر و شور جوانی را پشت سر گذاشته بود ازدواج کردم ...و الان سالها از ان موقع میگذرد ما با هم ماندیم اما هنوز بعد از حدود 30 سال زندگی با هم نمیتوانیم حرف بزنیم .....مشترکاتمان بچه هایمان هستند ..اما با اینکه هر دو دارای تحصیلات عالیه در حد دکتری و فوق لیسانس هستیم اما نتوانستیم مهارت زبان مشترک را بدست بیاوریم ...همسرم ادعا میکند بعد از این همه سال هنوز عاشق من است اما من هرگز این عشقی را که او از ان صحبت میکند نه درک کردم و نه حس کردم اصلا نگاهمان به مسائل با هم خیلی متفاوت است ..البته عرض کنم خدمتتان که نسخه ی مشترکی نمیشه برای زندگیها پیچید اما خوب این تجربه ی من در زندگی بود از اول احساس کردم 100 سالمه هرگز جوانی نکردم از مدرسه رفتم خانه ی شوهر شوهری که از یک دختر 18 ساله انتظار رفتارهای یک زن 40 ساله را داشت ..البته شکر خدا من خیلی روی خودم کار کردم و خودمو بالا کشیدم ..ما مربوط به یک نسل قبل هستیم اما فکر نکنم دخترهای امروزی این توان و صبوری را داشته باشند ....بیشتر فکر کن ....زندگی شوخی نیست ..باید ببینید حرف مشترک برای گفتن دارید ..علایق مشترک ..نگاهتون به مسائل باید شبیه باشه ..به اینها توجه کن ....خوشبخت باشید
در ضمن دوست گرامی با یک جلسه دوجلسه صحبت نمیتوان تصمیم درستی گرفت و شناخت درستی بدست اورد ...مدتی زمان به خودتون بدهید چه عجله ای دارید ....یک عمر زندگیه ..هر سال 365 روز ..52 هفته ...12 ماه .وووواست ...حداقل 6 ماه برای اشنایی زمان لازمه بی گدار به اب نزنید البته این مسئله رو کلی مطرح کردم نه در رابطه با این خانم ..................شاد باشید
علاقه مندی ها (Bookmarks)