سلام rose
رشته هایی که نام بردید در دو دسته هستند و جهت کارشناسی ارشد باید آنها را تفکیک کنید.
-روانشناسی
- علوم تربیتی 2
- در روانشناسی، روانشناسی بالینی، روانشناسی عمومی، کودکان استثنایی، و ....
- در علوم تربیتی، مشاوره ( هر 3 گرایش خانواده، تحصیلی و شغلی)، علوم تربیتی، مشاوره و راهنمایی و ....
بدیهی هست که دروس و ضرایب هر کدام از این 2 حوزه متفاوت است و باید از روی دفترچه توجه کنید.
اما نکته ای که تاکید کرده اید در مورد مشاغل هست.
واقعیت اینست که به خاطر نیاز شدید به خدمات مربوط به حوزه روانشناسی هم اکنون همه گرایشها در همه زمینه ها فعالیت می کنند. دقیقا مثل پزشک عمومی که در همه بیماریها طبابت می کند. این به خاطر کمبود شدید مشاور و روانشناس و حجم روزافزون مراجعان است.
این واقعیت مشاغل جامعه ماست. یعنی مثلا بنده با اینکه مشاور خانواده هستم، اگر 24 ساعت در هر حوزه حتی روانشناسی بالینی یا تحصیلی یا .... فعالیت کنم باز هم وقت کم می آورم.
البته یک نکته مهم : رشته های مربوط به روانشناسی و مشاوره، به خاطر کاربردی بودنشان و اینکه با مراجعان در ارتباط است، فقط صرف مدرک و ... مهم نیست، بلکه تخصص و تجربه مشاور و روانشناس بسیار مهم است. یعنی مردم کار ندارند که شما مدرک کارشناسی ارشد دارید یا دکترا یا در چه گرایشی، افراد اگر در ارتباط با مشاور یا روانشناسی به نتایج مطلوب دست پیدا نکنند، این فرد به مرور از گردونه خارج می شود.
اما از نظر تخصصی هم مشاوران و هم روانشناسان می توانند در حوزه های ذیل فعالیت کنند:
1 - مراکز مشاوره
2 - مراکز علمی و دانشگاهی
3 - مراکز پژوهشی
4 - مدارس و مدارس کودکان استثنایی
5 - سازمانها و .....
می بینید که هنوز آنچنان جدایی تخصصی بین رشته های مختلف روانشناسی و مشاوره به وجود نیامده است. اما نظر شما را به این نکته جلب می کنم که روانشناسی بالینی در میان این رشته از عمق بیشتری برخوردار است و در جامعه احساس نیاز بیشتری می شود. و درخواست جذب برای روانشناسان بالینی بسیار بالاست.
درمورد آمار، شما اگر خیلی ضعیف هستید، حتما باید از کلاسهای آموزشی که ماشالله این روزها خیلی هم زیاد هست، استفاده نمائید.








علاقه مندی ها (Bookmarks)