ترس از دست دادن کار یا زندگی!

[هستی]

یثنا جان البته شرایط الان من کمی متفاوت است و من بدلیل سختی هایی که تو کار کشیدم، مرخصی بدون حقوق گرفتم و تو این مرخصی تصمیم به بارداری گرفتم. البته چند ماه آخر باید برم سرکار و امیدوارم اون استرسها و جنگ روانی رو دیگه نداشته باشم.
منم کارم رو دوست داشتم و زمان مجردیم و حتی تاهلم اضافه کاری هم می کردم ولی چنان حقم رو گذاشتن کف دستم که روزی چندین بار از خدا می خوام تقاص پس بدن.
(ببخشید سر درد دلم باز شد و یادم رفت اصل جریان )

قبلش اگه ویارتون شدید باشه یا استراحت مطلق نیاز داشته باشین تکلیف چی میشه؟در این مورد چطوری برخورد میکنن باهاتون؟

من یادمه یکی از دوستانم که قراردادی هم بود و حاملگی خیلی سختی داشت، رئیس مستقیمش خیلی باهاش کنار می یومد و مراعات حالش رو می کرد و یه خط در میون می رفت سر کار. البته خوب روی این حالت شاید نشه حساب باز کرد.

بنظرم شما و همسرتون وقتی واقعا دیدید آمادگی بچه دار شدن رو دارید، اقدام کنید و قبلش هم یکم اطلاعاتت رو در این زمینه بالا ببر که یه نیروی قراردادی چقدر میتونه از استعلاجی و ... استفاده کنه. بقیه ش رو هم بسپار بخدا. نهایتا یکی دوسالی نمی ری سر کار. باز هم کار پیدا میشه.

اما یثنا جان یه وقت دیدی خدای نکرده شما عمرت و جوونیت رو گذاشتی برای کار و فرصت بچه دار شدن رو از دست دادی، بعد محل کارت شد مثل محل کار من. مثل گربه بی چشم و رو شدن و گذاشتنت کنار، اونوقت خیلی دلت می سوزه. این حالت رو هم در نظر بگیر.
میگن بمیر برای کسی که تب می کنه برات!
اول زندگی، بعد کار! چون ما اصولا کار می کنیم تا بتونیم از زندگی مون لذت بیشتری ببریم.