یک مجرد چطور می تونه در زندگی مجردیش آرامش ایجاد کنه؟

[سرافراز]

سرافراز عزیز
قصه حال بد و حال خوب ، ربطی به تجرد و یا تاهل نداره .
همونطور که خودتون هم اشاره داشتید زندگی یک مجرد (اضافه میکنم یه متاهل) می تونه از لحاظ احساسی یک موج سینوسی رو طی کنه. یعنی دور روز حالش خوبه سه روز ناامید می شه و همینطور الی آخر..

تغییر حال یکی از نشانه های قدرت خداونده. نفس ادمی مثل یه گنجشک میمونه ، دائما این شاخ و اون شاخ میپره .
من هم چه در گذشته و چه در حال وقتی با خدا هستم حالم خوبه ، وقتی هم از خدا فاصله میگیرم حالم بده.
در زمان مجردی برا اینکه سالم بمونم بیشتر در خونه خدا و حجت خدا میرفتم ، از امام زمانم کمک میخواستم که در رابطه با فلان لغزش (اخلاقی) کمکم کنه. و چه تجربیات خوبی بود شب بیداری و توسل و دردو دل با امام زمان و دعا و تشکر از همه لطفها و دستگیریهاش و... یادش به خیر. یادمه یه سری آیتمها و برنامه ها (یاد آقای خودنگار افتادم) لیست کرده بودم مثبت ومنفی ، هر وقت که انجامشون میدادم آ آخر شبها ارزیابی میکردم خودمو ، نمره میدادم و یه کاغذهای رولی داشتم (ازین لگاریتمیا) و نمودار ارزیابی خودم از خودم رو توش کشیده بودم ، همینطور بالا و پائین داشت. سعی میکردم دلائل منفیها رو پیدا کنم و از طرف دیگه مثبتها رو بیشتر کنم بدینترتیب تلاشم این شده بود که مثل اون دستگاهه (تو برقه ) قسمتهای موج منفی رو حذف و بعدها به مثبت تبدیل کنم. مراقبه یه جوون از نعمتهای خدادی بهترین تجربه اون از این دوره میتونه باشه.

چه جملات جالبی نوشتید! یعنی آدم حالش سینوسی باشه اشکالی نداره؟ ابتکار عملتون هم در تحلیل رفتاراتون خیلی جالب بود. ممنونم

البته یاد خدا خیلی خوبه اما به شرطی که آدم یاد خدا میفته فقط بخاطر خود خدا باشه نه اینکه یه ریز بخاطر اتفاقات بد زندگیش غر بزنه! اینو من بین اطرافیان زیاد دیدم(یواشکی می گم خودمم یه وقتایی اینجوریم!!!)! آدم فقط باید برای درخواست اطمینان و آرامش با خدا حرف بزنه نه برای غر غر و گلایه (یکی اینارو به خودم بگه!)