ياري براي رسيدن به آرامش در يك رابطه عجيب

[فرشته مهربان]

سلام المیراجان

به تالار همدردی خوش اومدی .

عزیز دلم ، اگه یه گشتی میزدی توی تالار حتماً بدون تاپیک هم جوابت را از نمونه های مشابه می گرفتی .

بهتر اینه که بپرسی اگر این رابطه را همینطوری ادامه بدم چه تبعاتی داره و آخرش چی میشه ؟

3-خيلي احساس تنهايي مي كنم. آيابايد به تنها بودن خودم عادت كنم يا نه؟اميد داشته باشم كه اين وضعيت قابل تغيير خواهد بود؟

هیچ امیدی نداشته باش .

می دونم که واگویه های درونی و .... رهات نمی کنه و این نوعی انتظار اینکه فعلاً ادامه میدم ببینم چی میشه و به خودت تلقین می کنی که امیدوار باش ، را در تو ایجاد کرده

از طرف دیگه رنج اینکه اون همیشه کنارت نیست و هراس لو رفتن رابطه نزد زنش . حسرت گذشته را خوردن و این که کاش 10 سال پیش فقط با من دوست بود و دوست دختر دیگه ای نداشت تا همونموقع با هم ازدواج می کردیم . احساس بلاتکلیفی . و ترس از قطع رابطه و شکستی دیگر و ..... همه و همه فشارهایی بر تو وارد می کنه .

اگر خودت هم واقع بینانه بررسی کنی خواهی دید هیچ تضمینی برای پیوند آشکار به عنوان همسر در آینده دور یا نزدیک برای شما نیست .

و شما وابسته شده ای و آنرا عشق می پنداری. وابستگی هم ضد آرامش و تعادل و منطقی بودن است .

حرفهای دیگه ای هم برات دارم ، که در صورتی که مصمم باشی راه درست را بروی ( این راه هرچه که باشه ، فقط از تأیید عقل و منطق برخوردار باشد ) بیان خواهم کرد .

در پناه خدا موفق باشید