سلام مرضیه
معمولا انتخاب هر چی مهمتر باشه ، حساسیت بیشتر هست و وقتی حساسیت بیشتر باشد نقاط قوت و ضعف راههای انتخابی بیشتر خودش را نشان می دهد. در این گونه موارد اگر بخواهیم راهی را انتخاب کنیم که فقط نقطه قوت داشته باشد و نقطه ضعفی نداشته باشد دچار تعارض می شویم و در دوراهی تنش زا می مانیم. هیچ چاره ای نداریم که اولویت های خود را لیست کنیم و راهی را انتخاب کنیم که مهمترین های ما را دارد.
شما نگران اقوام و فامیل نباش. این مسئله ثانویه هست. آنچه اکنون و در این موقعیت انتخاب مهم است، انتخاب همسر هست نه بررسی خواست دیگران.
لذا چند راهکار عملی:
یکم: به خودت فرصت انتخاب بده. لذا عنصر زمان لازم است و عجله نکن.
دوم: در این مدت زمان که پیدا می کنید برای ارزیابی بعضی مسائل اساسی ، برایش طرح مسئله کن. مثلا در مورد اینکه دوست دارید کی بچه دار شوید، چند تا بچه؟ یا محل سکونتتان کجا باشد؟ یا نام فرزندان چه باشد؟ یا نوع رفت و آمدها و تفریحات شما به چه نحوی باشد؟ و مدیریت هزینه های زندگی ، مسئولیت های کارهای خانه و خرید و ....، ؟!( این سئوالات برای اینست که آیا او در همه حوزه های تصمیم گیری شما را حذف می کند یا خیر)
سوم: از او بخواه که با شما به یک مشاور خانواده مراجعه کنید و این مسائل که برای شما مشکل زا شده است آنجا طرح شود. ( فایده این بند اینست که اگر او نخواهد به مشاوره بیاید و از کمک یک متخصص مثل یک مشاور در مسائلتون بهره بگیرد. احتمال دارد در سایر مشکلات زندگی نیز خود رای باشد و کاری به تخصص و منطق نداشته باشد و صرفا حرف خودش را بزند، اگر به مشاور بیاید ولی باز هم نظر مشاور را در مورد نحوه حل مسائل نپذیرد، یعنی باز هم احساس محور است اما احساس خودش را مهم می داند، اما اگر او به مشاوره آمده و به کمک هم و مشاور راههای حدواسط را پذیرفت، یعنی اینکه در مشکلات زندگی می توانید به لحاظ منطقی بودنش، نگران نباشید)
چهارم: به طور شفاف خواستها و نگرانی هایت را با او در میان بگذار، عکس العملهایش همانهایی خواهد بود که در یک عمر زندگی مشترک با شما دارد، اگر جالب است، پس انتخابتون عالی هست، و اگر دچار تنش می گردید، باید دوباره این انتخاب را از اول بررسی کنید.