Ani ارجمند، باعرض سلامی دوباره و نیز سپاس فراوان از دقت نظر شما،
در دریانوردی تجاری نیز چنین بازبینی روانی چه اجبارا و چه اختیارا از طرف کارفرمایان ایجاد نشده، و همانطور که در عمومیت جامعه ما دیده می شود، متاسفانه نیاز به مشاوره و روانشناسی یک امر جا افتاده ای نیست، شاغلان در این زمینه نیز شاید خود را نیازمند چنین مشاوره هایی احساس نمی کنند! من از کارکنان خارجی نیز نشنیده ام که به چنین دوره های مشاوره ای رفته باشند!
آن سه ماه استراحت هم چیز غریبی نیست! با محاسبه ای گذرا، کارمندان خشکی در طول سال شاید مرخصی بیشتری داشته باشند، هر سال 52 هفته دارد، در هر هفته 2 روز مرخصی (5 شنبه ها جزو اضافه کاری محسوب می شود)دارند، پس تعطیلات هفتگی در سال می شود 104 روز، تعطیلات عید را نیز به آن اضافه نمایید، دیگر تعطیلات مذهبی و ملی به کنار! می شود 120 روز، یعنی دقیقا همان مدت مرخصی ما که به ازای 8 ماه، نصف آن یعنی 4 ماه مرخصی خواهیم داشت! یعنی بطور عادی تعطیلات ما با کارمندان خشکی برابر است اگر کمتر نباشد!! یعنی در واقع مرخصی ویژه ای برای سختی کار نمی دهند!
آوردن همسران همکاران بر روی کشتی یک امر طبیعی است، که متاسفانه این امر در دریانوردی نظامی میسر نیست، باید در نظر داشت که امکان آوردن همسر و فرزندان در کشتیرانی تجاری نیز فقط برای "افسران" شامل می شود که شامل کسانی است که با تحصیلات دانشگاهی در زمینه مربوطه (که معمولا بورسیه بوده اند) به کشتیرانی وارد می شوند و برای ملولنان و دیگر کارکنان عادی میسر نیست!
همسران و فرزندان از اینکه بر روی کشتی هستند، بویژه در سفر های اولیه و مخصوصا اگر مبدا و مقصد سفرها، کشورهای توریستی باشند، اگر خشنود نباشند، زیاد از این امر ناراضی نیستند، اما باید این را تحمل کنند و بدانند که زمانی که بر روی آب هستند در محدوده ی کشتی بیشتر نمی توانند تردد کنند و اگر خسته شدند و یا محیط برایشان دلگیر کننده بود بروند مکانهای تفریحی مثل پارک، سینما و ... .(اما خودشان را می توانند برای شنا بیندازند به دریا، اما باید با زندگی خداحافظی نمایند) بویژه اگر دوره ی سفرها طولانی مدت شود، مثلا در سفر اخیر بنده که از آرژانتین به شمال کشور چین بود، خود سفر 45 روز به طول انجامید که بسیار خسته کننده بود و 11 روز در لنگرگاه بودن را نیز شما به آن اضافه نمایید!هر چند تمامی سفر ها اینچنین طولانی نیستند اما باید همه چیز را در نظر داشت!
البته این مزیت را داشت که ما گرمای طاقت فرسای تابستان سال گذشته ایران تجربه را نکردیم، چرا که در تابستان ایران ما،تقریبا در تمام مدت در نیمکره جنوبی، در لنگر گاه آفریقای جنوبی بودیم که هوای بسیار دلپذیری داشت و و پس از آن نیز در همان نیمکره بودیم که زمستان بود!
علاوه بر آن به علت پیشرفت تکنولوژی:) "متاسفانه"مدت بارگیری و تخلیه کشتی ها از مدت های 1تا3 ماهه به کمتر از یک هفته رسیده است، و این یعنی به میزان کمتری نسبت به قبل در بندرها توقف خواهیم کرد، یعنی میزان جهانگردی و توقف در شهر و تفریح نسبت به قبل کمتر شده است
!
هر چند وقتی خود را با دریانورد نظامی مقایسه می نمایم، می بینم آنها همین مزیت های ما را نیز ندارند چرا که کشتی های آنها معمولا در اب های ایران هستندو به ندرت به سفرهای های خارجی می روند! از بابت باید خدا را شکر کنم که وضعیت بهتری دارم و برای آنها دعا نمایم که سختی ها برایشان راحت تر سپری شود!








، شاغلان در این زمینه نیز شاید خود را نیازمند چنین مشاوره هایی احساس نمی کنند! من از کارکنان خارجی نیز نشنیده ام که به چنین دوره های مشاوره ای رفته باشند!
!! یعنی در واقع مرخصی ویژه ای برای سختی کار نمی دهند!
!

علاقه مندی ها (Bookmarks)