یه چیزی، ایشون الان 20 سالشونه، منم یه 7 ماهی مونده تا 24 ساله شم! مونده تا کامل شیم..نوشته اصلی توسط بهشت
اتفاقا با یکی مشورت کردم، گفته بود، اصلا این کار باعث میشه که انگیزه بیشتری مثلا برای ارشد داشته باشید، اگر هم این اتفاق نیوفته، من که میدونم قصد بدی ندارم (از خودم مطمئنم)و ایشونم یه چنین حالتی دارن، حداقل اینه که شناخت بیشتری نسبت به هم پیدا میکنیم و به هم کمک میکنیم. من رو بی تجربگی یه مقدار زود تصمیم گرفته بودم.
یه اتفاقی افتاد که دوباره به ایشون ایمیل زدم، بماند که چی بوده. در ضمن تو ایمیل، لینک اینجا رو بهشون دادم. پس هر راهنمایی که میفرمایید، ایشون هم میبینند.
میخوام یه شرط (لازم) رو برای به هم رسیدن بزارم(یم)، من میخوام بهشون بگم، که باید و باید ارشد قبول شیم. تمام تلاشمون رو بکنیم. فعلنه نپرسید چرا ارشد، برای سنگین تر شدن شرایط مثبتی که دارم از شرایط منفی(که الان سنگینه و بهم فشار میاره)، حتما لازمه. چون اگه قبول نشیم شرایطه جالبی نیست، باید منطقی بود، با اینکه خیلی کشورم رو دوست دارم، ولی تو این کشور باید سرمایه دار باشی یا شغل خوب یا مدرک داشته باشی. که الان هیچ کدومو نداریم، پس باید برای راحترینش، مدرک تلاش کنم(یم). چون الان تقریبا مشکلی نداریم بهترین زمان و فرصت برای تلاش کردنه.
به نظرتون این تصمیم خوبیه؟ لطفا ننویسید که همه چیز ارشد نیستو از این قبیل چیزا.. این لازمه.
نه خدا رو شکر سالم هستن، ولی یه مشکلی دیگه ای هم هست که به ایشون گفتم و میدونن، نمیخوام اینجا مطرح کنم.
ممنونم از جوابتون
علاقه مندی ها (Bookmarks)