پچیزی رو که نمی تونی تغییر بدی، بپذیر.
زیبایی مهمه و خیلی خیلی هم بهتر می بود اگه تو هم زیبایی که دوست داری رو می داشتی، اما واقعیت اینه که این طوری نیست و کاریش هم نمیتونی بکنی. شعار دادن و این ها هم نداره، همینه که هست واقعیت رو بپذیر.
من هم یه بار به مدت یکی دو ماه روح و روان خودم رو آزار می دادم سر یه مسئله ای، بعد دیدم که خوب، حالا که چی؟ همینه که هست. بله آزار دهنده هست ولی کاریش نمی شه کرد، این که می گن بپذیر چیزی رو که نمی تونی تغییر بدی، شعار یا توصیه اخلاقی نیست. بهترین و منطقی ترین کاریه که می تونی بکنی.
فرصت زندگی محدوده، به جای مشغول شدن به این فکر ها، بشین و ببین می خوای چه کار کنی توی زندگیت، برنامه ات برای آینده چیه. یه کاری رو شروع کن و بچسب بهش. یادت باشه که فکر کردن به چیزهایی که نمی تونی تغییرشون بدی، فقط یه نتیجه داره و اون هم آزار دادن خودته. دست از این حالت انفعالی و بی حالی بردار:
خیلی تنبل شدم، احساس میکنم اصلا مفید نیستم، احساس میکنم هیچم، ...
مشکل تو زیبا نبودن نیست، بی ارادگی و خودت رو قربانی شرایط فرض کردنه. این لوس بازی ها رو بریز دور و یه تکونی به خودت بده.









علاقه مندی ها (Bookmarks)