به نظرم آدمی با این سن و سال این رفتارها ازشون بعیده.
آدم مشکل داری به نظر می رسه. خودت را به دردسر ننداز. خانواده اش هم که راضی نیستند. خودش هم که اصلا نمی فهمه داره چیکار می کنه یا شاید هم می فهمه و شما را گذاشته سرکار. بی خیالش شو.

به برگشتن هاش هم اعتماد نکن. توی یک کشور تنها داره زندگی می کنه و دنیایی هم اونجا خوب باشه خونه ی خود آدم نمی شه. تنهاییاش را پر می کنی. شبی یکی دو ساعت باهات چت می کنه با یه همزبون، به هم فرهنگ. ولی وقتی پای تصمیم جدی وسط می آد نمی تونه اقدام کنه. چون احتمالا تو را به اون شدت که بتونه به عنوان همسر بهت نگاه کنه، نمی خواد. یک سرگرمی هستی. خرجی هم که براش نداری. دردسری هم نداری. اسم هرچی را هم بیاری می گه چون مامانم اینا خبر ندارند نمی شه انجام داد. در واقع این را هم از سیاستش داره انجام می ده.

در ضمن شما خیلی اشتباه کردی که برنامه ی زندگیت را با ایشون هماهنگ میکنی. هر وقت عقد کردید پذیرش می گیری. شما کار و زندگیت را ول کردی افتادی دنبال کاری که اصلش هنوز معلوم نیست؟ هر چی بیشتر دنبال یک مرد باشی و خودت را برای رسیدن بهش هماهنگ کنی، ازت دورتر می شه. باید فکر کنه تو دست نیافتنی هستی تا بیاد دنبالت. الان این شمایی که داری برای رسیدن به ایشون تلاش می کنی، نه ایشون.