مرسی بهشت عزیز
دیگه برام نوع کار یا درآمد مهم نیست. همین که بتونم تو اجتماع باشم فعلا برام کافیه.
در مورد مادرم وابستگی من بهش مثل هر دختر دیگه ای به مادرشه.حتی کمتر.چون من حتی وابستگی عاطفی بهش ندارم.بیشتر از روی عادت دارم باهاش زندگی میکنم و وظیفه دختریم.
مادرم همه چیز رو حق خودش میدونه. هر چند ساعتی که میخواد میره بیرون .ولی اگه یک ساعت هم خونه باشه من هم باید باشم.اینقدر زنگ میزنه که کجا هستی مجبور میشم بیام خونه.ما حتی خیلی با هم حرف هم نمیزنیم.فقط کنار هم هستیم.زمانی که من تهران بودم هر وقت میخواستم چند روز بیشتر بمونم اینقدر زنگ میزد که من تنهام. زودتر بیا که از ناراحتی نمیتونستم بمونم.
اینکه کنار مادرم باشم به خاطر وابستگی نیست فقط نمیخوام تنها باشه مخصوصا شب منظورمه