مشكلات بظاهر كوچك، اما تأثيرگذار در زندگي و صميميت

[saint mary]

سلام دوست عزيز
تا حالا با همسرت نشستي صحبت كني و حرفهايي كه توي دلته با لحن دوستانه بهش بگي. بهش بگو كه حرفاش تا حالا چقدر دلتو شكونده ؟ واينكه شما قراره يه عمر با هم زندگي كنيد و لازمه زندگي اينكه احترام و حرمت خونه حفظ بشه. بگو مگه نماز نميخوني چرا با اين زبون كه نماز ميخوني اين كلمات زشت رو بكار ميبري . بگو كه اصلا ميدونستي آدمهايي كه ايمانشون ضعيفه بواسطه اخلاق خوبشون بهشت ميرن.و اينكه در آينده اگه بچه دار بشين دوست نداري حرفهاي زشت ياد بگيره و دوست داري بچت متين باشه .و واسه همين ميترسي بچه دار بشين .بهش بگو منم دارم به اين حرفاي زشت عادت ميكنم و دارم ياد ميگيريم مثلا اون روز نزديك بود جلوي بقيه منم اين حرفها از دهنم در بره و آبروم بره واسش شرط بذار كه اگه يه بار ديگه فلان فحش يا فلان حرف زشت رو زد يه تنبيهي با همديگه در نظر بگيرين. ازش خواهش كن كه كلمات و حرفاي درست و سالم بكار ببره

در مورد حرفهاي خونوادت كه باعث ناراحتيش ميشه و به همسرت بگو خوب تو همون موقع جوابشو ميدادي (جوابي كه شوهرت از خودش دفاع كرده و توهيني در كار نيست) من چيكار كنم كه اون اين حرف رو زده در واقع با گفتن اين جمله هم از همسرت حمايت كردي هم اينكه ياد ميگيره كه نبايد رابطه تون رو درگير حرفهاي خودش و ديگران كنه و خودش بايد حرفاشو محترمانه بگه .بگو كه من دوست ندارم رابطه مون بخاطر حرف اين و اون خراب بشه. يا اينكه بگو فلا عضو خونوادم منظوري نداشته كه چنين حرفي زده يا اون باهات راحته و تو رو مثل دوستش ميدونه كه اينو گفته .
وقتي هم از خونواده همسرت كسي چيزي ميگه و تو رو ناراحت ميكنه به همسرت بگو ولي اين هم بگو من دلم نيومد ناراحتش كنم آخه اون بزرگتره يا اينكه بگو نخواستم رومون به همديگه باز بشه و حرمتها از بين بره واسه همين چيزي نگفتم . درواقع داري غير مستقيم بهش ميفهوني كه تو هم اينجوري باش
عزيزم تقريبا من هم اين مشكل رو دارم و چيزهايي كه واست نوشتم من مدتها بكار بردم . زمان زيادي ميبره ولي همين كه همسرت متوجه اشتباه بزرگش بشه خودش كمك خوبيه .
در واقع تو بايد غير مستقيم وبا اخلاق خوب و با صبر اين حرفها رو بگي

[به دنبال محبت]

تا حالا با همسرت نشستي صحبت كني و حرفهايي كه توي دلته با لحن دوستانه بهش بگي.
آره بارها باهاش صحبت كردم. اوايل زياد نمي‌پذيرفت، اما الان ميگه دارم سعي ميكنم حرفايي رو كه تو دوست نداري به زبون نيارم. الان خيلي كمتر شده، اما گاهي نميتونه خودشو كنترل كنه و من خيلي عصبي ميشم. توي جمع اون تعريفا (الفاظ بد و جوكاي بي ادبي) رو ميكنه و خونوادش هم كلي ميخندن و تشويقش ميكنن كه دوباره بگو. منم حرص ميخورم البته الان خيلي بهتر شده.

در مورد حرفهاي خونوادت كه باعث ناراحتيش ميشه و به همسرت بگو خوب تو همون موقع جوابشو ميدادي (جوابي كه شوهرت از خودش دفاع كرده و توهيني در كار نيست) من چيكار كنم كه اون اين حرف رو زده در واقع با گفتن اين جمله هم از همسرت حمايت كردي هم اينكه ياد ميگيره كه نبايد رابطه تون رو درگير حرفهاي خودش و ديگران كنه و خودش بايد حرفاشو محترمانه بگه .بگو كه من دوست ندارم رابطه مون بخاطر حرف اين و اون خراب بشه. يا اينكه بگو فلا عضو خونوادم منظوري نداشته كه چنين حرفي زده يا اون باهات راحته و تو رو مثل دوستش ميدونه كه اينو گفته .
من هر چي بهش ميگم ايشون فقط نظر خودشو داره و اصلا قانع نميشه. وقتي بهش بربخوره، ديگه اصلا از ته دل قانع نميشه و فقط حرف خودشو ميزنه. نميدونم بايد چيكار كنم؟ آيا درسته كه الكي بگم تو راست ميگي و ظاهري جلوي ايشون به خانوادم تذكر بدم، اگه حق با همسرم نباشه؟؟ يعني به هر قيمتي و با هر روشي بايد حتما دل ايشون رو بدست بيارم؟ يا بايد واقعيت رو بگم حتي اگه ناراحت بشه و خوشش نياد؟