چطور و به چه کسی میشه اعتماد کرد ؟
چگونه باید از ثبات عشق کسی مطمئن شد ؟همینه دیگه ؛فلسفه دوستی از نظرمن همینه؛واسه همینم هست کاملا دوستی باجنس مخالف رو رد میکنم.
از نظر من رابطه باجنس مخالف تنها زمانی صحیح هست که بشه بهش اشنایی قصد ازدواجی گفت(با شرایط و محدودیت های خاص خودش).
و اسم رابطه شما مطلقا دوستیبوده (هرچند بعد مدتی تصمیم به ازدواج گرفتید)
نتیجه این دوستیها هم همینه؛شکست عشقی میخورین،بعد میگین به کسی اعتماد ندارید بابت ثبات عشقش.
اگر رابطه شما عاقلانه بود و تصمیم برای ادامه و ازدواج عاقلانه بود،خیلی زودتر ازینها متوجه میشدید که به درد هم نمیخورید؛
چون دیگه عقل شما راه درست رو نشون میداد.
اینهمه دراین تالار گفته شده از نتیجه دوستیها؛ چرا واسه خیلی ها درس عبرت نمیشه،چرا وقتی به مشکل برخوردید تو گوگل سرچ میکنید و به اینجا میرسید؛
چرا موقعی که در حال خوشگذرونی هستین فکر نمیکنید اخرش که چی!!!
مگه امثال من که رابطه عاطفی باجنس مخالف نداشتیم و نداریم ادم نیستیم،مگه احساس نداریم،
مگه نیاز عاطفی نداریم؛ولی واستادیم و وای میایستیم ،چرا؟واقعا چرا؟
جز به خاطر پایبندی به اخلاق که خیلی ها اونو به مضحکه میگیرن،جز به خاطر ثبات ارزشهامون و واستادن سر اونها؛
و یکی از علت ها این سردرگمی شما :چطور تضمین میشه همچین رابطه ای؟
جوابم مشخصه؛تضمینی نداره؛چرا باید وجودمونو در اختیار کسی بذاریم که امروز هست و فردا هیچ ضمانتی به موندنش نیست.
از نظر من کل موضوع هست که مشکل داره؛خود دوستی؛داخلش اعتمادی نیست و ثبات در اون التزام نداره.
با این حال عده ای مصر هستن که اینطوری همسرشونو انتخاب کنن،خب هرکس یک عقیده ای داره و در جای خودش قابل احترام هست
و قصد توهین به کسی یا عده ای درکار نیست=>صلاح کار خویش خسروان دانند.
ولی دیگه هرکی خربزه میخوره باید پای لرزش هم واسته :cool:
اگه یه کم تند رفتم معذرت میخوام؛قصدم بی ادبی نبود.شما پرسیدید و منم نظرمو گفتم؛حداقلش اینه که یه کم فکر کنید.
***البته شما دراین رابطه ،اونطور که توضیح دادین اصول انسانیت رو رعایت کردید وپسرانی چون شما نایاب هستن و حستون ستودنی***
ضمنأ
دوست عزیز حالا که موضوع بهتر موشکافی شد و بیشتر توضیح دادین،به وضوح مشخصه که ایشون دارای این صفت بودن و هستن:خودخواهی
به این حرفای خودتون توجه کنید
درسته که گفتید از انجام دادن اینکارا و اینکه واسش تکیه گاه لذت میبردینالبته هیچ گاه نتونست به من توی کارهام کمکی کنه
کار خاصی برای من انجام بده
اینکه منو غافل گیر کنه
هیچوقت برنامه ی خاصی نداشت
همیشه از من برای کارها و تصمیماتش کمک میگرفت
همیشه تکیه گاهش بودم
نسبت به من بی تفاوت میشد
ایشون بسیار متوقع بود
هر وقت هم زنگ میزد 90% مواقع منو به عنوان یه گوش شنوا میخواست
فقط از وقایع روزش صحبت میکرد.
به شدت به من ضربه زد
منو در بدترین شرایط تنها گذاشت
باعث شد زندگی من کاملا" متوقف بشه
گریه میکردم ... نگفت خودتو ناراحت نکن ! گفت : پیمان آزارم نده !،ولی وقتی میاید اینهارو با ناراحتی اعلام میکنید نشان دهنده اینه ته دلتون توقعاتی داشتید که براورده نشده.
علاقه مندی ها (Bookmarks)