عدم اعتماد به شوهر

[niyaz-62]

من تاپيك بي دل عزيز رو كه دنبال ميكردم يه مطلبي ديدم از جناب مدير همدردي

به عنوان تكليف و عمل كردن دوم: صفر كردن انتظارات يا حداقل كاهش دادن انتظارات(اختصاصي شما)
شما فرض كن (ببين تو رو خدا فقط فرض كني‌آ...، ) اصلاً اين شوهر را نداري. طبيعتا انتظاري هم نيست كه نيست.
حالا هرچه به صورت معجزه آسا (يك زماني، يه جايي ، استثنائاً و اتفاقي) از شوهرت براي شما فراهم شد( از كسي كه نيست !!!)، در يك دفترچه يادداشت كن. چه كوچك،‌چه بزرگ - چه با نيت خير چه با فريب. چه با منت چه بي منت- چه به دلخواه تو، چه به دلخوه خودش. (يعني كاري به انگيزه و موقعيتش نداشته باش. صرفا كار يا احساسي كه برايت بروز مي دهد را يادداشت كن.)

مثال:
شنبه تاريخ 23/11/1389
ساعت: 19 ------ تلفن كردن و احوالپرسي (همسرم به من، يا من به همسرم)
ساعت: 21 ---- آمدن به منزل
ساعت : 22 ---- از تنهايي در آمدن و غذا خوردن به اتفاق
ساعت: 22:30 --- گفت : حالت چطوره عزيزم ، امروز خيلي مهربون شدي!!!!!!
ساعت: 23 ---- شنيدن صدايش كه با موبايل صحبت مي كند. (صداي سكوت منزل را شكست)
ساعت 23:30 ---- اظهار لطف و محبت كلامي به من
ساعت 23:40 ---- گفت: راستي سيب زميني براي منزل خريدم، يادم رفته توي ماشينه، ميرم از توي پاركينك بيارم.
نتيجه شنبه:
دلبندي دارم كه حالم را پرسيد، با وارد شدن دير هنگامش به منزل احساس تنهايي ام را زدود، غذا را به جاي يكنفري و تنهايي خوردن با هم ميل كرديم، ابراز محبت به من كرد،‌ميدانم كه دوستم دارد، آهنگ صدايش در فضاي خانه بهتر از شنيدن صداي تيك تيك ساعت هست، و زحمت تهيه نيازمندي هاي خانه و آوردن آنها را مي كشد.
خدايا شكرت.... چه روز خوبي بود.

اين مطلب خيلي منو به فكر واداشت و باعث شد منم يادم بياد كه خيلي بدهي به خدا دارم واسه شكرگذاري نعمت هاش . اين حرفا خيلي به دلم نشست چون يكي از از حلقه هاي مفقود شده رابطه ام بود كه به لطف جناب مدير پيداش كردم

منم تمرين رو شروع كرد دقيقا از روز پنج شنبه كه اين مطلب رو خوندم و حالا كلي موضوع هست كه بابتش به خودم و به شوهرم و به زندگي ببالم و بابتش خدا رو شكر كنم

با اجازه مدير گرامي و بي دل عزيز اين مطلب رو اينجا گذاشتم تا هر وقت كمي ناملايمات منو متوقف كرده دوباره به يادم بياد كه خوشبختي داشتن همين لذتهاي كوچك است