سلام خداي مهربونم. خودت كه ميوني تو چه شرايط بدي هستم. اومدم بنويسم، بلكه بتونم خودمو تسكين بدم. خدايا اين مشكلات و غصه ها از پا درم آورده. انگار جهان تو و هرچي در اونه بر دوشم سنگيني ميكنه. الان چند تا قرص آرامبخش خوردم و يه جوراي تو حال خودم نيستم. من نميتونم اشك مادرمو و اشك خواهرمو ببينم. يه لحظه فكر كردم مادرمو ازم گرفتي. ولي خدايا بازم شكرت از اين بدتر نشد.
نميدونم چي دارم ميگم، ولي ميدونم خيلي خوابم مياد. خيلي.كاش الان كه ميخوابم يا از خواب بيدار نشم يا اگه بيدار بشم ببينم همه چي درست شده. ميبيني كه من سالهاست دارم ذجر ميكشم. خدايا بسمه. چقدر خودمو بزنم به كوچه علي چپ و الكي بخندم تا مبادا كسي اشك هامو ببينه. هميشه خنديدم تا هيشكي نفهمه چمه. آخه چقدر بريزم تو خودم. خدايا تو خالق مني و حق داري نابودم كني. اما لا اقل ذجركشم نكن كه من از اين بازي روزگار بيزارم. ببخش اگر مجبور شدي به چرت و پرت هام گوش بدي.خدايا مادرم ديگه نميتونه، اگر عذابيه، سر من بيار. به بزرگيت قسم تحمل ميكنم. خواهرمم همينطور. اون خيلي كم تحمله. من حاضرم رنج هاشو متحمل شم. پس به اون سخت نگير خداي من. دندم نرم. جورشونو ميكشم. ولي از اونا بگذر كه انصاف نيست بيشتر از اين ذجر بكشن. من پاي همه اين بدبختي ها وايسادم و حاضرم جاي اونا هم شكنجه شم، ولي لطفي كن تا اونا عذاب نكشن. خدايا اصلا حالم خوب نيست. اصلا. پس كمكم كن. التماستو ميكنم. التماس ميكنم.
خدايا براي همه ي دوستان همدري آرزوي موفقيت ميكنم و پيروزيشون رو از تو خواستارم
الهي به اميد تو....
علاقه مندی ها (Bookmarks)