اشعار گلچین :سری دوم

[ani]

«ــ نازلی! بهار خنده زد و ارغوان شکفت.
در خانه، زیرِ پنجره گُل داد یاسِ پیر.
دست از گمان بدار!
با مرگِ نحس پنجه میفکن!
بودن به از نبودشدن، خاصه در بهار...»


نازلی سخن نگفت
سرافراز
دندانِ خشم بر جگرِ خسته بست و رفت...

□

«ــ نازلی! سخن بگو!
مرغِ سکوت، جوجه‌ی مرگی فجیع را
در آشیان به بیضه نشسته‌ست!»

نازلی سخن نگفت؛
چو خورشید
از تیرگی برآمد و در خون نشست و رفت...

□

نازلی سخن نگفت
نازلی ستاره بود
یک دَم درین ظلام درخشید و جَست و رفت...

نازلی سخن نگفت
نازلی بنفشه بود
گُل داد و
مژده داد: «زمستان شکست!»
و
رفت...

سید سعید ساداتی

[ani]

المنه لله که در ميکده باز است

زان رو که مرا بر در او روي نياز است

خم​ها همه در جوش و خروشند ز مستي

وان مي که در آن جاست حقيقت نه مجاز است

از وي همه مستي و غرور است و تکبر

وز ما همه بيچارگي و عجز و نياز است

رازي که بر غير نگفتيم و نگوييم

با دوست بگوييم که او محرم راز است

شرح شکن زلف خم اندر خم جانان

کوته نتوان کرد که اين قصه دراز است

بار دل مجنون و خم طره ليلي

رخساره محمود و کف پاي اياز است

بردوخته​ام ديده چو باز از همه عالم

تا ديده من بر رخ زيباي تو باز است

در کعبه کوي تو هر آن کس که بيايد

از قبله ابروي تو در عين نماز است

اي مجلسيان سوز دل حافظ مسکين

از شمع بپرسيد که در سوز و گداز است



حافظ شيرازي

[غریب آشنا]

چه دردي است در ميان جمع بودن
ولي درگوشه اي تنها نشستن
براي ديگران چون کوه بودن
ولي در چشم خود آرام شکستن
براي هر لبي شعري سرودن
ولي لبهاي خود همواره بستن
به من هر دم نواي دل زند بانگ
چه خوش باشد از اين غمخانه رستن

[طاهره]

سلام
راستش دقيقا نمي دونم اين متن ، شعر هست يا نه؟ چون قطعا شعر سپيد نيست اما اينجا نوشتمش چون احساسم اين بود كه تاثير شعر گونه داره ...


من به تو در آن جا ، در ضمیر خود،

سلام فرستادم!

و زبان ِ من، در وجد و حال،

با تو سخن می گفت!

ما از بعضی جهات به هم پیوسته ایم،

و از جهاتی دیگر، از هم گسسته ایم!

زیرا آن گاه که "جلال" تو،

تو را از نگاه های من می ربود،

ضمیر ِ من، تو را در دل ِ من، مشاهده کرد!*

.
..
...



* حلاج

[lvlahtab]

حالمان بد نیست،غم کم میخوریم

کم که نه،هر روز کم کم میخوریم
***
آب میخواهم ،سرابم میدهند

عشق میورزم،عذابم میدهند
***
خود نمیدانم کجا رفتم به خواب

از چه بیدارم نکردی آفتاب؟
***
خنجری بر قلب بیمارم زدند

بی گناهی بودم و دارم زدند
***
دشنه نامرد بر پشتم نشست

از غم نامردمی پشتم شکست
***
عشق، آخر تیشه زد بر ریشه ام

تیشه زد بر ریشه اندیشه ام
***
عشق اگر این است،مرتد میشوم

خوب اگر این است،من بد میشوم
***
بس کن ای دل،نابسامانی بس است

کافرم ،دیگر مسلمانی بس است
***
در میان خلق سردر گم شدم

عاقبت آلوده مردم شدم
***
بعد از این با بی کسی خو میکنم

هر چه در دل داشتم ،رو میکنم
***
نیستم از مردم خنجر بدست

بت پرستم،بت پرستم،بت پرست
***
بت پرستم،بت پرستی کار ماست

چشم مستی تحفه بازار ماست
***
درد میبارد چو لب تر میکنم

طالعم شوم است ،باور میکنم
***
من که با دریا تلاطم کرده ام

راه دریا را چرا گم کرده ام؟
***
قفل غم بر درب سلولم مزن

من خودم خوش باورم،گولم مزن
***
من نمیگویم که خاموشم مکن

من نمیگویم فراموشم مکن
***
من نمیگویم که با من یار باش

من نمیگویم مرا غمخوار باش
***
من نمیگویم دگر گفتن بس است

گفتن ،اما هیچ نشنفتن بس است
***
روزگارت باد شیرین،شاد باش

دست کم یک شب تو هم فرهاد باش
***
آه،در شهر شما یاری نبود

قصه هایم را خریداری نبود
***
خسته ام از قصه های شومتان

خسته از همدردی مسمومتان
***
این همه خنجر،دل کس خون نشد

این همه لیلی،کسی مجنون نشد
***
آسمان خالی شد از فریادتان

بیستون در حسرت فرهادتان
***
کوه کندن گر نباشد پیشه ام

بویی از فرهاد دارد تیشه ام
***
گر نرفتم،هردو پایم خسته بود

تیشه گر افتاد،دستم بسته بود
***
هیچ کس دست مرا وا کرد؟نه

هیچ کس عشق مرا ما کرد؟نه
***
هیچ کس اندوه ما را دید؟نه

هیچ کس از حال ما پرسید؟نه
***
هیچ کس چشمی برایم تر نکرد

هیچ کس یک روز با ما سر نکرد
***
هیچ کس اشکی برای ما نریخت

هر که با ما بود،از ما میگریخت
***
چند روزیست حالم دیدنیست

حال من از این و آن پرسیدنیست
***
گاه بر روی زمین زل میزنم

گاه بر حافظ تفعل میزنم
***
حافظ دیوانه فالم را گرفت

یک غزل آمد،حالم را گرفت
***
"ما ز یاران چشم یاری داشتیم**** خود غلط بود آنچه میپنداشتیم"

[gole maryam]

نامت چه بود؟ آدم
فرزند؟ من را نه مادری نه پدری، بنویس اولین یتیم خلقت
محل تولد؟ بهشت پاک
اینك محل سكونت؟ زمین خاك
آن چیست بر گرده نهادی؟ امانت است
قدت؟ روزی چنان بلند كه همسایه خدا،اینك به قدر سایه بختم به روی خاك
اعضاء خانواده؟ حوای خوب و پاك ، قابیل خشمناك ، هابیل زیر خاك
روز تولدت؟ روز جمعه، به گمانم روز عشق
رنگت؟ اینك فقط سیاه ، ز شرم چنان گناه
چشمت؟ رنگی به رنگ بارش باران ، كه ببارد ز آسمان
وزنت ؟ نه آنچنان سبك كه پرم در هوای دوست نه آ نچنان وزین كه نشینم بر این خاك
جنست ؟ نیمی مرا ز خاك ، نیمی دگر خدا
شغلت ؟ در كار كشت امیدم
شاكی تو ؟ خدا
نام وكیل ؟ آن هم خدا
جرمت؟ یك سیب از درخت وسوسه
تنها همین ؟ همین!!!!
حكمت؟ تبعید در زمین
همدست در گناه؟ حوای آشنا
ترسیده ای؟ كمی
ز چه؟ كه شوم اسیر خاك
آیا كسی به ملاقاتت آمده؟ بلی
كه؟ گاهی فقط خدا
داری گلایه ای؟ دیگر گلایه نه؟، ولی ...
ولی چه ؟ حكمی چنین آن هم یك گناه!!؟
دلتنگ گشته ای ؟ زیاد
برای كه؟ تنها خدا
آورده ای سند؟ بلی
چه ؟ دو قطره اشك
داری تو ضامنی؟ بلی
چه كسی ؟ تنها كسم خدا
در آ خرین دفاع؟ می خوانمش كه چنان اجابت كند دعا

[shirin joon]

لطف حق

دلت را خانه ما كن مصفا كردنش با من....

بما درد دل افشا كن مداوا كردنش با من....

اگر گم كرده اي ايدل كليد استجابت را....

بيا يك لحظه با ما باش پيدا كردنش با من....

بيفشان قطره اشكي كه من هستم خريدارش....

بياور قطره اي اخلاص دريا كردنش با من....

اگر درها برويت بسته شد دل برمكن بازآ....

در اين خانه دق الباب كن واكردنش با من...

به من گو حاجت خود را اجابت ميكنم آني...

طلب كن آنچه ميخواهي مهيا كردنش با من...

بيا قبل از وقوع مرگ روشن كن حسابت را.....

بياور نيك و بد را جمع و منها كردنش با من....

چو خوردي روزي امروز ما را شكر نعمت كن...

غم فردا مخور تامين فردا كردنش با من.....

بقرآن آيه رحمت فراوان است اي انسان....

بخوان اين آيه را تفسير و معنا كردنش با من....


اگر عمري گنه كردي مشو نوميد از رحمت ....
تو نام توبه بنويس امضا كردنش با من.....[/b]

[lمریم]

تا در طلب گوهر کانی کانی
تا در هوس لقمه نانی نانی

این نکته رمز اگر بدانی دانی
هرچیز که در جستن آنی آنی[align=center]

[/align]

[keyvan]

من دچار خفقانم، خفقان

مشت مي‌کوبم بر در
پنجه مي‌سايم بر پنجره‌ها
من دچار خفقانم، خفقان

من به تنگ آمده‌ام، از همه چيز
بگذاريد هواري بزنم
آآآآآآي !
با شما هستم!
اين درها را باز کنيد !
من به دنبال فضايي مي‌گردم
لب بامي
سر کوهي
دل صحرايي
که در آنجا نفسي تازه کنم
آه !
مي‌خواهم فرياد بلندي بکشم
که صدايم به شما هم برسد
من هوارم را سر خواهم داد
چاره درد مرا بايد اين داد کند
از شما خفته ي چند
چه کسي مي‌آيد با من فرياد کند؟

فريدون مشيري

[keyvan]

من از جهانی دگرم
ساقی از این عالم واهی رهایم کن
نمی خواهم در این عالم بمانم
بیا از این تن آلوده و غمگین جدایم کن
تو را اینجا به صد ها رنگ می جویند
تو را با حیله و نیرنگ می جویند
تو را با نیزه ها در جنگ می جویند
تو را اینجا به گرد سنگ می جویند
تو جان می بخشی و اینجا به فتوای تو می گیرند جان از ما
نمی دانم کی ام من
آدمم روحم خدایم یا که شیطانم
تو با خود آشنایم کن
اگر روح خداوندی دمیده در روان آدم و حواست
پس ای مردم
خدا اینجاست...خدا در قلب انسانهاست
به خود آ ...به خود آ تا که دریابی خدا در خویشتن پیداست
خدا در خویشتن پیداست...
همای از دست این عالم
پر پرواز خود بگشود و در خورشید و آتش سوخت
خداوندا بسوزانم ...خداوندا بسوزانم
نمی خواهم در این عالم بمانم
بیا از این تن آلوده و غمگین جدایم کن