سلام دوست خوبم. هدف من همين آرامش بود. چون به نظرم بهتره انسان اول خدا رو پيدا كنه بعد دنبال نقص هاش بره تا اينكه اول نقص هاشو برطرف كنه بعد دنبال خدا بره. منظورم اينه كه اصلا نميشه، چون تا خدا رو نداشته باشي به پيروزي واقعي نميرسي. اون اميد و انگيزه ي توئه، اون ناظر به زندگي توئه و تنهات نميزاره. حالا ميتوني با خيال راحت بهش توكل كني و بهش تكيه كني. دوست خوبم من خيلي از علم روانشناسي نميدونم، اما تجربه بهم ثابت كرده اگر خدا به زندگي انسان اومد، حتما خوشبختي هم مياد، ولي اگه خوشبختي به زندگي انسان اومد، تضميني نيست خدا هم بياد. نمي دونم چقدر اطلاع داريد، دوستان ميدونند كه من تازه مسلمانم. دو، سه سال بيشتر نيست مسلمان شدم. قبلش هم همه ي دين هارو گشته بودم، اما هيچ ديني نداشتم. اما وقتي ميخواستم مسلمان بشم، اول خدارو باور كردم، بعد گناه هامو ترك كردم. چون عشق داشتم كه به خاطر اون از لذت ها بگذرم. تازه خيلي هاشم خود به خودي قطع شد. چون گناه ها زنجيره وار هستند. يكيشو بذاري كنار، به دنبالش خيلي از عادت هاي بد ديگه هم از بين ميره. امروز اولين گام تو اينه كه خدا رو اونطور كه سزاوار هست بشناسيش. اگر ميخواي بدوني خدا با بنده هاش چطور رفتار ميكنه، رفتار يك عاشق رو با معشوقش تصور كن. خدا عاشق بنده هاشه....
از دم صبح ازل تا آخر شام ابد
دوستي و مهر، بر يك عهد و يك ميثاق بود
سايه ي معشوق اگر افتاد بر عاشق چه شد
ما به او محتاج بوديم، او به ما مشتاق بود.
پيروز باشي.
علاقه مندی ها (Bookmarks)