دوست عزیزم
منم میگم سوال خوبی نپرسیدی!
از همین حالا که قصد دارین بچه دار بشین چرا با این سوال بدبینانه شروع کردی؟ تازه اون موقعیتی هم که سوالو پرسدی مهمه، که شوهرت حوصله داشته صحبت کنه یا خسته بوده و حال فکر کردن به این مسئله رو نداشته!
میتونستی بگی : راستی دوست داری بچه مون دختر باشه یا پسر؟
یا : عزیزم تو دوست داری اسم بچه مون رو چی بذاریم؟
یا : راستی اگه دوقلو بودن نظرت چیه؟
یا یه سوال خوشبینانه دیگه
از جواب شوهرت هم اصلا نباید ناراحت میشیدی چون به نظرم کاملا منطقی و درست بوده و من که منظور بدی ازش برداشت نمیکنم.
یعنی اگه من جای تو بودم باور کن ناراحت نمیشدم هیچ تازه خوشحال هم میشدم! چون مطمئن میشدم که شوهرم تا حالا یه ذره هم به نبود من و جدایی از من فکر نکرده.
راستش اگه من جای شوهرت بودم همین جوابو میدادم!
برای اینکه نمیخواستم سرسری و بدون فکر جواب بدم و این خیلی خوبه حتی اگه دلخواهت نباشه.
گلم همونطوری که دوستان گفتند تو هم اصلا کار خوبی نکردی که اسم مهریه و کسان دیگه رو آوردی اصلا
و اگه خواستی چیزی بگی اگه من بودم میگفتم : حتی اگه با کس دیگه ای هم ازدواج کنی من ازت جدا نمیشم و نمیخوام کس دیگه ای جای تو رو تو قلبم بگیره!
اینجوری هم اسمی از مهریه و کس دیگه نبردی هم اینکه با وجودی اینکه به وفاداریت مطمئن بوده مطمئنترش میکردی که تحت هر شرایطی تو اونو تنها نمیذاری و خودش یه درس بود!
حالا دیگه از این فکرهای آزار دهنده نکن چون نی نی به آرامش نیاز داره
علاقه مندی ها (Bookmarks)