تنهایی که به دنبال همدردی می گرده

[hamishetanha]

سلام دوست خوبم.
عزيزم ما سعي ميكنيم چيزهايي رو كه تو واقعيت ازشون فاصله داريم، تو رويا به دست بياريم. من چند تا توصيه به شما ميكنم كه اميدوارم براتون مفيد باشه.
1. اهدافتون رو مشخص كنيد، در واقعيت تخمين بزنيد كه چقدر به اهدافتون رسيدين.
2. وقتي اهدافتون رو يادداشت كردين، سعي كنيد با يادآوريشون به خودتون بقبولونيد كه شما اين هستيد و از اين بيشتر يا كمتر نيستيد.
3. با تخيلاتتون مبارزه كنيد و مجال خودنمايي در ذهنتون رو بهشون ندين. مثلا هرگاه احساس كردين تخيلاتتون ميخوان ذهن شما رو درگير كنند، به خودتون يادآوري كنيد كه اين افكار واقعيت نداره.
4. سعي كنيد با افراد بيشتري در ارتباط باشين و خودتونو در اتاق حبس نكنيد، چون اين افكار هنگام تنهايي به انسان حمله ور ميشن.
5. ذهنتون رو درگير واقعيات كنيد، مثلا قبل از خواب مطالعه كنيد تا خسته بشين و نيازي به رويا بافي نداشته باشين.
6. سعي كنيد از افكارتون در جهت مثبت و سازنده، (مثلا در جهت اجراي اهدافتون) بهرمند بشين.
7. رويا در كل بد نيست. اما روياهاي دست يافتني نه دور از ذهن. رويا اگر به جا و دستيافتني باشه، ميتونه نقش اميد رو در زندگي ما بازي كنه، بنابرين روياهاي دست يافتني رو جانشين روياهاي پوچ و دور از ذهن كنيد.
8.در حالت عادي، انسان ها مدام در حال فكر كردن هستند. بهتره سعي كنيد كه هر از گاهي به خودتون بيان و افسار افكارتون رو به دست بگيرين.
موفق باشين .