ممنون از راهنماییهاتون...واقعا لطف میکنید که وقت میزارید....
مینا جان من کلا همیشه وقتی مشکلی بینمون پیش بیاد با ارامش با اون صحبت میکنم...البته خیلی طول میکشه که نرم بشه...ولی بعدش به اشتباهش پی میبره و معذرت خواهی میکنه.....تو این یک هفته ای هم که با هم زندگی کردیم خیلی خوب بود...خیلی....ولی همین که یاد رشته تحصیلیه من میوفته دوباره شروع میکنه به گله و تهدید کردن.....
تداعی اون 25 سالشه فارغ التحصیل رشته مهندسی مخابرات....از بهترین دانشگاه استرالیا....که الان هم داره شروع میکنه فوق لیساتسشو بخونه...
من هم دانشجوی سال دوم جامعه شناسیم.....که به رشتم هم خیلی علاقه دارم...
معیارهامون هم فقط مسلمونی نبود.....خب سن مناسب بود...ار لحاظ اعتقادی هیچ مشکلی با هم نداریم....مادرشون از ایران اومد و با خانوادم اشنا شد...و خلاصه هم دیگرو پسندیدیم.....یعنی هیچ مشکلی نداشتیم....به نظر من مشکل شاید اختلافاتی بود که الان داره بهش گیر میده...ولی وقتی میمیدم اصلا بهشون اهمیت نمیده و مهم براش منم و چیز دیگه ای فکر کردم ادم متواضعیه....
تو این چند روزی که خونه خانوادم هستم خیییییییییلی بهم توهین کرد...خیلی ارذیتم کرد...جالب اینجاست که 2 روزه خونمون غذا نمیخوره به جز اب....واقعا نمیدونم مشکل چیه...جلوی خانوادم خیلی عادی برخورد میکنه...ولی همینی که منو تنها تو اتاق ببینه رفتارش عو

رفتارشو عوض میکنه...و میگه تو لیاقت نداری...رفتار من هم عوض نمیشه...ما به خاطر کارهای اداری اومدیم اینجا و مهم تر از همه کار انتقال دانشگاه من.....که دیشب با همون بد رفتاری برگشت گفت جمع کن فردا بریم....گفتم من کارهای دانشگاهم مونده...تو دوست داری برو....من کارمو بکنم یکی دو روزه برمیگردم...کارمو نمیتونم عقب بندازم....اونم موافقت کرد...ولی شب دوباره شروع کرد...که ما لقمه دهن هم نبودیم و من همین که اومدم خواستگاریت و وضع زندگیتو دیدم خواستم تموم کنم...وقتی بهش میگم چرا تموم نکردی میگه تو با من تماس گرفتی....با ایتکه به خداااااااااااا اینطوری نبوده.....عین مجنونا شده بود و چشمشو باز نمیکرد.....بعد از اون بهش گفتم که زندگی و خانواده من رو دیدی....دوباره فکر کن...بازم حرفی نزد و گفت من راضیم...فقط منتظرم مادرم از ایران بیاد و انتخابم رو تایید کنه...که ایشون هم اومدن و تایید کردن.....
خلاصه امروز صبح هم از اینجا رفت....و گفت تا بهت زنگ نزدم نیا اونجا...

فرانک جان ازش پرسیدم....اول خیلی اصرار میکرد که نگه..و میگفت شخصی که شمارتو داده ازم قول گرفته که بهت نگم...و تنها به این شرط شمارتو بهم داد....
بعدا اسم یه دختری رو گفت که من اصلا نمیشناختم...و گفت تورو دور تا درو میشناخته و شمارتو از یکی دیگه گرفته و بهم داده..منم نمیدونم اون شخص کی بود....
بعدها یکی از همکلاسیهام بهم گفت که من شمارتو دادم...و ازش قول گرفتم که بهت نگه..ازم هم خواست به همسرم این موضوع رو نگم.....منم از اعتمادش سوء استفاده نکردم و به همسرم نگفتم....چون فکر میکردم حالا که به هم خوشبختیم دیگه چه فرقی میکنه چطور با هم اشنا شدیم....( این حرفی بود که همسرم هم همیشه میزد...و میگفت تو اصل رو ول کردی چسبیدی به فرع)....همین موضوع هم باعث شد من خیلی دیر به ایشون اعتماد کنم...و باهاش دیدن کنم....
بعد از اون خانوادم خیلی درموردش تحقیق کردن....اونم از یه مسجد ایرانی که معمولا ایرانیا زیاد میرن اونجا....که مدیر اونجا با پدر شوهرم و خود شوهرم اشنا بود...و به پدرم گفته بود پسر خیلی پاک و با ایمانیه...یه خانواده دیگه هم بودن که خیلی باهاشون رفت و امد داشت...اونها هم خیلی تاییدش کردن...


تورو خدا بگین چه کار کنم.....بعد از خدا امیدم به شماست....با اینکه انطوری شده..ولی نمیخوام از زندگیم بزنم...چون خیلی بهش علاقه دارم...
بهش یه اس ام اس دادم که رسیدی خونه؟ ولی هنوز جواب نداد..