حس میکنم هیشکی دوسم نداره!!

[adamaak]

مرسی از حرفای قشنگت عزیزم امیدوارم که شما هم همیشه موفق باشی در پناه همون خوب مطلق.... منم همینطورم الانم یه دوست بیشتر ندارم و همدیگرو واقعا دوست داریم اما من منظورم بیشتر عموم جامعس نه دوستانم دوستانم اتفاقا خیلی دوستم دارن والبته این منم که با همشون نیستم چون به قول خودتون فقط با کسایی هستم که نقاب ندارن.....اما آدمای تو جامعه اونایی که به نوعی باشون در ارتباطیم بذار اینطور بگم تو مطلب اولم آورده بودم اما گویا درست منظورم نرسیده گفته بودم از خوشکلی و این حرفا این چیزا واسه همجنسای خودمون خیلی مهم نیست بیشتر تو جنسای مخالفه که مهم میشه من زشت نیستم اخلاقم هم سر تقریبا تو جامعه و یه جورایی همه کاره دانشگامون هم هستم یعنی هرجا میرم به نوعی تکم چه از لحاظ ارتباط اجتماعی و چه از لحاظ تو چشم بودن اما تعجب من از همینه چه اشکالی تو کاره که آقا پسرای گلمون!! ....ای بابا...خودمم دیگه بدم میاد ازین حرفا اینقد راجع بش فکر کردم حس می کنم دارم دیوونه میشم........اصلا بیخیالش میسازیم باش مرسی از همدردیتون دوستتون دارم...

دوست خوبم سلام مجدد.
خداوند خوب مطلقه، اما با اين وجود خيلي ها دوستش ندارن مگه مشكل از خداست؟؟
اگر ديگران كوتاهي ميكنن شما كه مقصر نيستين؟!
من خودم دختري بودم كه با وجود شاد بودنم ،تو مدرسه دوستاي زيادي نداشتم، چون كمرو بودم و با بچه ها تو خيلي چيزها پايه نبودم، اذيت ميكردم، اما اهل مهموني رفتن و فشن و فيلم و پوستر بازيگر هاي محبوب و گوش دادن آهنگ هاي چرت و پرت و .... نبودم،
مدتي اين مطلب آزارم مياد. سعي كردم اين كارا رو ياد بگيرم، بعد از مدتي شدم يكي از دخترهاي محبوب مدرسه! اما به چه قيمتي؟؟!
من ديگه خودم نبودم و همه به خاطر اون چيزي كه دوستم داشتن كه نبودم. دو، سه تا دوستاي صميميم ازم فاصله گرفتن و ده ها نفر كه فقط به پولم و به قولا باحاليم اهميت ميدادن جاشونو گرفتن. آه كه چقدر افسوس ميخورم كه اين كارو كردم! اگه يه روز ناراحت ميرفتم مدرسه، به روي مباركشون نمي آوردن كه من اومدم و حالم خوب نيست ، اما اگه ميگفتم امروز مهمون من، همشون ميشدن صميمي ترين دوستم!
بعد از كلي وقت حقيقت رو فهميم و همشونو رها كردم. وقتي شروع كردم خودم باشم يك دوست بيشتر نداشتم، اما دوستي كه واقعا ميشد بهش گفت دوست!
كم كم با افراد ديگه اي هم آشنا شدم، اما افرادي كه خودشونن، نه نقابشون! برام هم مهم نيست دوستم دارن يا نه، مهم اينه كه من دوستشون دارم و اين از هرچيزي واسم با ارزشتره!

نتيجه:
1. يك دوست خوب و واقعي بهتر از هزاران دوست متظاهره
2. بذاريد شما رو همينطور كه هستين بخوان.
3. نياز به محبت ديدن رو درك ميكنم، اما تجربه ي محبت كردن خيلي ارزشمند تر و لذت بخش تره تا محبت ديدن.

موفق باشين!

سلام آره شیدا جان زیااااااااااااااااااااااا اااااااد شده اتفاقا من خیلی زیادی هم خودمو دوست دارم بم میگن خودشیفته به خاطر همینه که میگم نمیدونم کجای کار ایراد داره همه چیزایی که میگید یا دوستان گفتن همش تست شده همشو انجام میدم دادم نمی دونم اشکال از کجاست واقعا!!!! گیج شدم!!!!!

adamaakعزیز سلام:72

یه سوال دارم:شما به عنوان یه انسان منحصر بفرد توی این دنیا،چقدر فارق از تمام نگرانیهات راجع به احساسات دیگران نسبت به خودت،خودت رو دوست داری؟؟

تا حالا شده وقتی تو آینه به خودت نگاه میزنی از سر شوق به اون چهره زیبا و خاص لبخند بزنی؟؟
چقدر وجودت برا خودت لذت بخشه؟؟

منتظر پاسخ ات هستم

این احتمال بیشتر میره که همش توهم باشه!!!!:R

من فکر میکنم همش توهمه که فکر میکنید کسی دوستتون نداره ، از کجا فهمیدین؟ دوستاتون خودشون گفتن ؟
خیلی وقتا خیلی ها آدمو دوست دارن و ابراز نمیکنن ، من خودم خیلی مامان بابامو دوست دارم ، همیشه تو دلم قربون صدقشون میرم اما تا حالا ابراز نکردم ، شاید به نظر اونا من علاقه ای بهشون ندارم (چون گاهی حرفشون رو گوش نمیدم)
یا گاهی وقتا دلم واسه دوستام لک میزنه اما بهشون چیزی نمیگم.....
همه که قادر نیستن احساسشونو ابراز کنن و این درست نیست که فکر کنیم اونا دوستمون ندارن ، با این توصیفی که شما از خودتون کردید انگار آدم محبوبی بین دوستا هستین اما ازشون انتظار ابراز محبت دارین!