حس میکنم هیشکی دوسم نداره!!

[adamaak]

سلام مرسی از حرفای آرامش بخشتون اما متاسفانه باید بگم همه ی اینها رو اجرا کردم!!! حتی خودم به نوعی یکی از مروجان این پیام ها و شاید شعارها بودم و هنوزم هستم من آدم شادیم و همیشه برا دیگران پیام اور شادی و انرژی بودم اینو خودم نمیگم همه ی دوستانم و آشناها میگن اما متاسفانه خلعی که شاید کسی نمیبینش همه فکر می کنن من چقدرشادم اما تو تنهاییم بوده ساعتها گریه کردم به خاطر همین حس که هیچکس جز خدا دوستم نداره!!البته باید بگم مهم هم نیست فقط واسم عجیبه و سواله که چرا؟؟؟مگه چه اشکالی در کار من هست که این دافعه رو حس می کنم؟؟؟نمی دونم به هرحال ممنون از راهنماییاتون اینم بکم من نمیخوام کسی به اجبار دوستم داشته باشه توقع اینکه حداقل مثل بقیه با من رفتار شه توقع زیادیه؟؟مگه فلان دوست من چی کرده که بااون برخوردا فرق می کنه وبا من....!!! باور کنید بدترین اخلاقیات هم ممکنه داشته باشه اما اون دوست داشتنی و من ...! این حرف من نیست اکثرا هم به این باور هستن که فلانی اخلاقیات بدی داره اما دوست داشتنی تر از من هست!!! این واسم عجیبه و واقعا داره دیوونم می کنه هرچه جستجو می کنم اشکال کار رو نمی فهمم!!!!
به هر حال ممنونم وکارایی که گفتیدو بازم انجام می دم به امید آنکه شاید....

سلام دوست خوبم. به تالار همدردي خوش اومدين.
تاپيكتون منو به فكر فرو برد! در حقيقت ياد خودم انداخت! منم تا مدتها پيش گماني مثل شما داشتم، اما چندتا چيز باعث شد هم وضعيت عوض شه، هم تفكراتم، كه با اجازتون ذكرش ميكنم تا شايد اين تجربيات به شما كمك كنه.
1. شما ميگيد: من همه ادما رو دوست دارم اما بعضی رو خیلی بیشتر اما حس می کنم هیچکس منو دوست نداره! اين جمله اولين پيامش وابستگيه! شايد احساسش نكنيد اما واقعا حقيقت داره! كافيه يه مقدار انتقاد پذير و دقيق شين... وابستگي انتظارات رو از طرف مقابل بالا ميبره . اينه كه فكر ميكنيم چون خيلي دوستشون داريم، اونا هم بايد واسه ما سنگ تموم بذارن! اما اين احساس ماست، احساسي كه طرفمون ازش بي اطلاعه و اگر هم اطلاع پيدا كنه، حتما ازمون فرار ميكنه! چون هيشكي از سلب آزادي خوشش نمياد.
2. آيا ديگران مجبورن شما رو دوست داشته باشن؟ اينو به خودتون مدام يادآوري كنيد تا توقعتون از ديگران كم شه.
3. طبق قانون جذب، افكار ما زندگي مارو تحت تاثير قرار ميدن. يعني اگر به جاي اين فكر منفي گمان كنيد همه شما رو دوست دارن حتما همين اتفاق ميوفته.
4. از خودتون يه شخصيت مجهول بسازين، تا ديگران مايل باشن كشفتون كنن. در حقيقت راز نگه دار خودتون باشين، يعني سريعا زندگيتون رو براي ديگران افشا نكنيد تا جذب معماي وجودتون بشن.
5. شنونده ي ماهر باشين! چون انسانها سخنگوي خوبي هستن، هميشه دنبال يه گوش شنوا ميگردن پس افرادي كه بيشتر گوش ميدن، بيشتر طرفدار دارن تا افرادي كه بيشتر صحبت ميكنن.
6. در شوخي حد اعتدال رو رعايت كنيد، شوخي و خنده زياد دلزدگي مياره.
7. بيان افكار منفي ديگران رو خسته ميكنه. پس از خوبي ها بيشتر بگين.
8. با هركس مثل خودش رفتار كنيد. چون همه هموني ميشن كه دوست دارن، پس از يكي مثل خودشون خوششون مياد. البته اين به معناي دو رويي نيست، مظورم اينه كه فرضا با كسي كه عاشق مد و تيپه در مورد مد و تيپ صحبت كنيد و با كسي كه عاشق علمه علمي و با فرد عاطفي در مورد مسائل عاطفي و....
9. در آخر چرا اين محبت رو در ديگران جست و جو ميكنيد؟ محبتي كه ميتونيد از خودتون، از خانواده، از طبيعت و از همه مهمتر از خدا بگيرين؟ اينها محبت هايي هستن كه هيچگاه كم و زياد نميشن و هميشه ميشه بهشون اعتماد كرد. در ضمن منطقي زندگي كردن بهتر از گم شدن تو احساساته. سعي كنيد احساستون رو به كنترل در بيارين.
خب اميدوارم پيشنهادهام واستون مفيد و سازنده باشه .
موفق باشين.

سلام مرسی منم اینو قبول دارم خیلی وقته که تنهایی به از هرچیز است اگه دوستو شریک خوب بود خدا واسه خودش یکی میذاشت!:rolleyes: اما من حرفم تعجبه که چرا؟؟؟؟؟؟واقعا چراااااااااااا؟؟؟؟ اما واقعا ازتون ممنونم خیلی آدم آروم میشه وقتی میبینه دوستانی هنوز تو این دنیا هستن که درسته مجازی اما حقیقتا درد دل آدمو گوش می دنو کمک می کنن......دوستون دارم

ببخشيد كه اين پستو ميزنم عزيزم فقط ميخوام روحيه ات عوض شه! اين لحظات تو زندگي همه پيش مياد يه موقعهايي واقعا احساس ميكني هيچكي دوستت نداره منم يه روز اينو به يكي از دوستام اس ام اس زدم و باهاش درددل كردم ميدوني اون در جواب من چي گفت؟

"وقتی از رابطه دوستی ، بعضی ها به مسائل جنسی فکر میکنند !

و بعضی ها به شارژ ایرانسل ! ، درک میکنی که تنهایی هم زیاد بد نیست . . .
"

بخدا دیدگاه منم همینه اما اینجوریم که نمیشه واقعا هیشکی دوستم نداره!!! آدما با عشق زندن وبا دوست داشتن و مهرورزی اگه اینم نباشه که دیگه

عزیزم من حدس میزنم که یه اتفاقی ،برخوردی،حرفی،رفتاری چیزی اتفاق افتاده که اینطوری شدی ،اره؟

ولی در کل این حس وقتی میاد سراغ ادم که یا اعتماد به نفست تضعیف شده یا بیخودی از اطرافیانت یه انتظارایی داری که براورده نشده.

چقدر خوبه که،از هیچکس هیچ انتظاری نداشته باشیم => این یکی از بزرگترین تجربیات زندگی منه.
زمانی که به این نتیجه رسیدم دیگه هیچوقت
از کسی انتظار ندارم بهم محبت کنه
انتظار ندارم کسی کار خاصی برام انجام بده
اصلا چرا باید خودمونو اذیت کنیم و توقع وانتظاری بابت محبتمون داشته باشیم؟؟؟؟؟

یعنی اگر هم خوبی به دیگران میکنی،کاملا بی چشمداشت باشه،اصلا انتطار نداشته باش جواب محبتت رو بدن
اگه جواب محبتتو دادن که چه بهتر :)
ولی اگه ندادن،دیگه اصلا ناراحت نیستی،چون توو محبت رو درحق اونا کردی به خاطر اینکه دوست داشتی ونه چیزدیگه ای!

چقدر خوبه که همه همچین دیدگاهی داشته باشن،اونوقت دیگه کسی ازکسی دلخور نمیشه.
مثلا خواهرک که ازم 12 سال بزرگتر هر وقت محبتی در حق مامانم میکنه،یه جورایی توقع داره حداقل ازش تشکر بشه و ... واگر نشه،دلخور میشه و تا چند وقت نمیاد خونمون.ولی من بهش میگم ای خواهر بیخیال شو،توکتش نمیره