کوشش بیهوده به از مردگی

[zeinab]

به قول ویتگنشتاین وقتی نحوه زندگی و بازی زبانی افراد با هم متفاوت باشه،سخنی بینشون وجود نداره.
اتفاق و اختلاف نظر وقتی معنا پیدا می کنه که طرفهای بحث از موضوع و محمول یک چیز رو بفهمند ....وقتی دیدگاه های ما اینقدر باهم متفاوته ،به نظر من بهتر اینه که بحثی رو شروع نکنیم،چون گویا قصد ،فقط به کرسی نشوندن نظر خود است نه یک بحث سازنده و تعالی بخش.
برای همین در پاسخ به نوشتار شما (گرد آفرید)در مورد برداشتهاو کشفیاتی که متخصصین علم کلام از آیات نورانی قرآن در مورد اتفاقات این عصر داشته اند ،چیزی به میان نمی آورم و موضوع رو به بحث نمی کشم.
گویا هدف از بحث کردن فراموش شده.
در مورد سخنان دانشمندان و بزرگان هم باید بگم که من همیشه و همه جا از شنیدن و خوندن نظرات بزرگان و متفکران( چه قدیم چه جدید)لذت می برم و استفاده می کنم.نتیجه سالیان سال زحمت،تحقیق و اندیشه رو به راحتی در اختیار داریم...صحبت های اونها مثل تونلی می مونه که ما رو از بسیاری از گذرگاههای فکری عبور میده.حالا من نمی دونم چرا ما نباید از اونها بهره ببریم؟؟!
من به شخصه هر جایی که متناسب با بحث سخنی از دانشمندان و متفکران مطرح بشه ،استقبال میکنم و می خونم.
و صد البته من هم باتکیه کردن به مطالب و نوشته های گذشتگان و اونها رو دلیلی برای عدم تفکر و تحرک خودم به حساب آوردن، مخالفم.
اما این مطلب تناقضی با استفاده از اونها نداره.