ارتباط زن مطلقه با پسر مجرد

[darya1389]

ساراجون حالا چه عجله ای واسه ازدواج؟!
شما که تازه از یه زندگی بریدی وفکر نکنم امادگی لازم رو برای یه شروع دوباره داشته باشی اون اقا هم که هنوز سنی نداره واز همه مهمتر چیزی از رابطتتون نگذشته که!
اخه چقدر میتونی به حرفایی که میزنه به قولهایی که میده اطمینان داشته باشی ....! به نظر من به خودتون فرصت بیشتری بدین حتی اگه واقعا نمیتونید ازهم به هیچ وجه جداشید لااقل بهم زمان بدید نه واسه اینکه بیشتر عاشق بشید وبیشتر وابسته و دلبسته..............
بلکه همو بیشتر بشناسید............ ببینی طرف چند مرده حلاجه ببینی چقد سرحرفاش وامیسه ................ببینی کدوم حرفشو بت اثبات میکنه ................ببینی کدوم قولشو عملی میکنه ...............ببینی واسه رسیدن به تو حاضره از چیا بگذره................ ببینی واسه داشتنه تو چقد حاضره ازخودشو علایق بگذره................... ببینی اصلا طرف ارزش حتی یه دوستیه ساده رو داره چه برسه به ازدواج! ...............ببینی این عشق داغش چند وقت یا بهتره بگم چند سال میتونه دووم داشته باشه ......اینا همه مستلزم گذرزمان و بینش عمیقه نه احساسات صرف
شاد باشی
درریا

[sara2011]

به نظر من به خودتون فرصت بیشتری بدین
بلکه همو بیشتر بشناسید............
ببینی طرف چند مرده حلاجه ببینی چقد سرحرفاش وامیسه ................
ببینی کدوم حرفشو بت اثبات میکنه ................
ببینی کدوم قولشو عملی میکنه ...............
ببینی واسه رسیدن به تو حاضره از چیا بگذره................
ببینی واسه داشتنه تو چقد حاضره ازخودشو علایق بگذره...................
ببینی اصلا طرف ارزش حتی یه دوستیه ساده رو داره چه برسه به ازدواج! ...............

دوستان با پیشنهاد کاربر darya1389 موافقید؟
فرصت دادن کار صحیحیه؟

با سلام
در اين نمونه رابطه ها معمولا چنين پسرهايي بيشتر بدبخت كن هستند.
و sara2011 گرامي، آگاهانه انتخاب كرده است خود آسيب زني را

ممنونم مدیر گرامی که بالاخره به این تاپیک سرزدید.خواهش میکنم نظرتون درباره اینکه بیشتر به این اقای محترم فرصت بدم تا خودشه ثابت کنه بدین،کار درستیه؟

[flag]

دوستان با پیشنهاد کاربر darya1389 موافقید؟
فرصت دادن کار صحیحیه؟

ببین دوست من
شما اومدی اینجا وراهنمایی میخوای،درسته؟ -پس باید به راهنماییهای دوستان توجه کنی،یا حداقل در موردشون فکر کنی،من حس میکنم هرچند روز یه بار میای و اعلام میکنی مرددی ،وهرچی دوستان میگن،به قول معروف تو گوشت نمیره.
چرا بعضی از ما اینقدر خودخواهیم ،فکر میکنیم خودمون عقل کل هستیم،فکر میکنیم همه چیزدان هستیم،ادعامونم میشه بابت نصیحت وراهنمایی دیگران،ولی نوبت خودمون که میرسه همش اشتباه واشتباه واشتباه.
آخه چرا از تجربه های دیگران استفاده نمیکنیم،نوبت خودمون که میشه،میگیم نه این طرف من فرق داره،این مورد من فرق داره،ومیگذاریم اونقدر زمان بگذره که کار از کار بگذره و بعدش حتی خودمونم قدرت تصمیم گیری ازمون سلب بشه.
خواهر من خواهش میکنم بیشتر فکر کن،من اصلا نمیگم تو چیکار باید بکنی ،فقط باتوجه به موردایی که دور وبرم دیدم مسائل رو واست تشریح میکنم،تصمیم گیری باخودته.
اگر همه چیو برحسب احتمالات خوب وروشن فرض کینم و برسیم به یه زندگی اروم،اونوقت عقلت(اگه هنوز بیدار باشه)میفهمه که کنارهم اومدن اینهمه احتمالات کنار هم چقدر بعیده(اگه از علم آمار یه ذره اطلاعات داشته باشی).

ساراجون حالا چه عجله ای واسه ازدواج؟!
شما که تازه از یه زندگی بریدی وفکر نکنم امادگی لازم رو برای یه شروع دوباره داشته باشی اون اقا هم که هنوز سنی نداره واز همه مهمتر چیزی از رابطتتون نگذشته که!
اخه چقدر میتونی به حرفایی که میزنه به قولهایی که میده اطمینان داشته باشی ....! به نظر من به خودتون فرصت بیشتری بدین حتی اگه واقعا نمیتونید ازهم به هیچ وجه جداشید لااقل بهم زمان بدید نه واسه اینکه بیشتر عاشق بشید وبیشتر وابسته و دلبسته..............
بلکه همو بیشتر بشناسید............ ببینی طرف چند مرده حلاجه ببینی چقد سرحرفاش وامیسه ................ببینی کدوم حرفشو بت اثبات میکنه ................ببینی کدوم قولشو عملی میکنه ...............ببینی واسه رسیدن به تو حاضره از چیا بگذره................ ببینی واسه داشتنه تو چقد حاضره ازخودشو علایق بگذره................... ببینی اصلا طرف ارزش حتی یه دوستیه ساده رو داره چه برسه به ازدواج! ...............ببینی این عشق داغش چند وقت یا بهتره بگم چند سال میتونه دووم داشته باشه ......اینا همه مستلزم گذرزمان و بینش عمیقه نه احساسات صرف
شاد باشی
درریا

ساراجان
حرفای کارشناسای ازدواج رو قبول داری؟میدونی اونا مدت زمان اشنایی ازدواج(همین شناختی که شما دنبالشین) حداکثر سه ماه مجاز میدونن؟
عزیز من به هرکی که میپرستی اینو دیگه گوش کن، نذار این مدت بیشتر بشه،بعد سه ماه یا باید طرف بیاد خواستگاری یا قطع رابطه.
این حرف من نیست،کارشناسای ازدواج بهش تاکید دارن.
آخه چه دلیلی داره یه رابطه محبت امیز همینطور ادامه بدین ،آخه تا کجا؟،واسه اینکه بیشتر همو بشناسین؟
عزیزم اگه قرار باشه طرف صادق و روراست برخورد کنه که توهمین سه ماه میشناسیش واگه نخواد،صدسال هم خودتو بکشی نمیتونی بشناسیش(خودواقعیشو).
پس دیگه فرصت دادن به طرف چقدر میتونه کش داربشه.
شما اگه عاقل باشی توهررفتارکوچیکی میتونی برداشتی بزرگ از شخصیتش داشته باشی.

به همون خدایی که میپرستی این رسمش نیست پسره بیچاره رو بازی بدی،اگه خودت تازه از یه زندگی قبلیت مدت زیادی نیست رهاشدی و توان شروع زندگی جدیدرو نداری .اگر نتونی به حرفاش یا قولهاش اطمینان داشته باشی،این مشکل اون نیست،این تویی که به خاطر پیش زمینت نمیتونی اطمینان کنی.
با این فرصت دادن بیشتر داری اون پسرو تحریک میکنی که خودشو اثبات کنه،خودشو به اب واتیش میزنه که بهت ثابت کنه پایبنده،یه قولش ،وفاداریش،یاهرچیزدیگه ای که ازش خواستی.
اون مرد به خاطر غرورش،اعتمادبه نفسش،اثبات اقتدارش،اول از همه به خودش وبعد به شما میخواد ثابت کنه که میتونه،ولی این توان واقعی اون شخص نیست،بلکه این شمایید که تحت فشارش گذاشتین،وعشق انگیزه فوق العاده قوی ای هست.

کی گفته گذر زمان شناخت بیشتر میاره،به خدا که این گذر زمان حدوحدود داره،خواهش میکنم واسه این زمان یه حدی واسه خودت تایین کن،که اگه بعدازون نشد،تمومش کنید،اینطوری بیشتر داری روح خودت واونو عذاب میدی.