[align=justify]سلام هانی
یکی از کلید های حل این مسئله در همین دوگانگی ایه که در رفتارت هست. اینکه فقط در مورد اشخاص خاصی اینطور واکنش نشون می دی، و در مورد سایرین واکنش هات کاملا متفاوته.
خیلی ملایم، دقیق و با حوصله، احساساتِ این دو صبا رو "بصورت مجزا" نظاره کن. هر بار به یکیشون بپرداز و سعی کن عمیقا درکش کنی.
(گام 1. نظاره. فقط نظاره. این مرحله زمان بر و محوریه.
گام 2. توجه به تفاوت نگرش ها.
گام 3. تحلیل.
گام 4. توجه به تغییراتی که خود به خود در واکنش هات ایجاد می شن.
گام 5. برو به گام 1... )
آره، داشتم می گفتم:
خیلی ملایم، دقیق و با حوصله، احساساتِ این دو صبا رو نظاره کن:
1:: صبایی که سبکِ، با خالقش همنواست، با جهان و محتویاتش (شامل انسان ها) دوسته. و در نتیجه تعادل احساسی و رفتاریش تحسین برانگیزه، دیگران رو درک می کنه (بنابراین بینشون اصطحکاک ایجاد نمی شه)، به رضایت خالقش (که دادن "اراده" به انسان هاست)، راضیه (بنابراین از انتخاب ها و اشتباهاتشون عصبانی نمی شه) و ...
2:: صبا در لحظاتی که تنفر و ناسازگاری رو تجربه می کنه.
[/align]
علاقه مندی ها (Bookmarks)