مشاوره برای همه

[بالهای صداقت]

( 31/1/1386)

برای رسیدن به هدف از کجا شروع کنم؟

از نظر خلقی هر کسی ویژگی منحصر به فردی دارد و همیشه هم ضرورت ندارد مثل دیگران احساس کنیم ، مثل دیگران فکر کنیم و مثل دیگران عمل کنیم.
انسان به وسیله اهدافش و معنای زندگیش که همان انگیزه های اصلی زندگی هستند، نیرو و توان می گیرد. یکبار بطور اساسی با خود بیندیشید و اهداف خرد و کلان خود را در مسیر زندگی کاملا شفاف ترسیم کنید. چه چیزی شما را به شوق می آورد ، چه چیزی به شما حرکت می دهد؟ و آیا این انرژی و توان موقت است یا استمرار دارد؟

یکم) پیشنهاد می گردد در کنار اهداف کلی زندگی برای خود اهداف کوتاه مدت و قابل وصول کوچکی تدوین کنید، و به سوی آن حرکت کنید. شاید باور نکنید که کاری را اگر شروع کنید توان انجامش نیز در پی آن می آید.

دوم) لیست طولانی از علاقمندیهای خود تهیه کن، و آنها را به عنوان مشوق و تقویت خود انتخاب کن. مثلا رفتن به سینما، پارک، میهمانی، فیلم دیدن و ... ، اینها را پاداش کن برای کارهایی که می بایست انجام دهی. نه بر عکس هنگام فرار از کار به این علاقمندیها روی بیاوری!

سوم) لیستی از نقاط قوت و توانمندیهای خود تهیه کن. با تقویت و گسترش آنها ، زمینه خودباوری ات بیشتر می شود.

از کوچکی ما را بدون قید و شرط دوست نداشته اند. مثلا گفتن اگر می خواهی دوستت داشته باشیم باید درست را بخوانی، یا اگر فلان کار را نکنی بچه خوبی هستی. و .... این موجب شده کم کم خودمون هم با شرط و شروطی خود را دوست داریم. مثلا اگر کنکور قبول شدی ، ارزش داری و موفقی، اگر دیگران به به و چه چه تو را گفتند آدم دوست داشتنی هستی. در حالیکه همه اینها خیالاتی هست که به اشتباه والدین و جامعه در ذهن ما ریخته اند. ما انسانها فی نفسه ارزشمندیم. و پس از آن با تلاشهایمان رشد می کنیم.

نیاز نیست حتما به نتیجه دلخواهی برسیم تا آن موقع از خود راضی باشیم. همین که از بین بی نهایت موجوداتی که آفریده نشده اند ، خدا ما را منحصر به فرد آفریده است دارای ارزش و قابل ستایش هستیم و پس از آن هم به لحاظ تلاشی که می کنیم ارزشمندیم. پس باید یاد بگیریم که هر روز که از خواب بر می خیزیم ابتدا ستایش خود کنیم. وقتی که کسی خود را ارزشمند ببیند، تن به هر کاری نمی دهد و غمگین و کسل نمی گردد.

نکته: نیاز نیست نگاه دیگران را به خود عوض کنی، ابتدا باید زحمت بکشی و نگاه خودت را به خودت تغییر دهی، آنگاه هست که معجزه خودباوری و ارزشمندی شکل می گیرد.