پس تا اینجا یه نکته مهم اینه که دیگه نباید منت کشی کنیم. البته واسه من خیلی سخته تو یه خونه با کسی باشم اما سرسنگین. دلم میگیره احساس خفگی میکنم ولی بالاخره باید آدم شم.
بیا با هم سعی کنیم تو این رفتارمون تجدید نظر کنیم. کار بدی نکنیم اما وقتی مقصر نبودیم معذرت نخوایم. اگه اونا حرف نمیزنند بگیم به جهنم. بود و نبودشون رومون تاثیر نذاره نه مثل من که شبیه بدبختا وقتی خونه نمیاد میشینم کنج دیوار و گریه میکنم.یا دیروز من همش گریه بود ولی اون باخیال راحت از ساعت3 تا 8 شب خوابید!!!!!!!!1به بی خیالیش واقعا حسودیم میشه.روزی چند بار به موبایلش ز میزدم
دیگه تموم این کارا تعطیل.
تا خودمون نخوایم و این رفتارمونو عوض نکنیم هیچ کس نمیتونه کمکون کنه.
تو هم نتایجت بیا به من بگو تا بالاخره ببخشیدا ولی یه آدم عادی بشیم.راستی واسه تو هم قهر بقیه زجر آوره؟
لطفا دوستان خوب همدردی هم راهنماییمون کنند تا از وابستگی نجات پیدا کنیم.






پاسخ با نقل قول




علاقه مندی ها (Bookmarks)