سلام
من تو زندگي شخصي خودم قائل به رو راستي با افراد بوده ام.
سعی کردم جوري زندگي كنم كه چيزي براي پنهان كردن از ديگران نداشته باشم
تا حالا هم موفق بوده ام.
براي رفع یک مشكل سه را ه هست
- حل مشكل
-كنار امدن با مشكل
- حذف مشكل
من با كنار امدن با مشكل به قيمت له شدن شخصيت مخالفم.
انچه كه تو اسلام به اش توصيه شده با توجه به جميع جهات در درجه اول حل مشكل است
اما حذف مشكل هم اشاره شده
نمونه اش هم بحث طلاق است كه به نوعي حذف مشكل تلقي مي شود
با اينكه طلاق پايه هاي عرش خدا را مي لرزاند اما به عنوان بد ترين حلال و به عنوان راهكار اخر مطرح شده
براي كنار امدن با مشكل (البته نه مشكلي مثل شما) و ان هم در شرايط اجباري فقط ثواب تحمل و صبوري
براي صابر وعده داده شده..
از نظر ديني سفارش شده كه مرد نسبت به همسر خود خصوصا در جمع
بسيار محتر مانه رفتار كند و شخصيت و احترام وي را حفظ كند تا ديگران جسارت بي احترامي به زن را نداشته باشند..
و در صورت بي احترامي ان هم به اين اشكاري مرد موظف به حمايت از همسر مي باشد
كه الان اين قصور از جانب شوهر شما صورت پذيرفته.
با توجه به نوشته هاي شما به نظر من خواهر شوهر شما پرده هاي حريم وحيا را در مورد شما
دريده.من براي اين افراد در زندگي خودم جايگاهي قائل نيستم.چه فاميل نسبي و چه سببي!.
راهكار تغافل هم تنها تا موقعي عملي است كه اميد به اصلاح باشد.اما اگر تغافل موجب گستاخي فرد شود ديگر جايز نيست.
البته اين ديدگاه من است (هر چند زیاد هم من در اوردی نیست )و ممكن است در مورد شما صادق نباشد
شايد ديدگاه كمي مردانه باشد اما به هيچ عنوان براي خوشايند شخصي شما نوشته نشده است.
در هر حال اميدوارم موفق باشيد..
علاقه مندی ها (Bookmarks)