خدايا خسته شدم، چي شد كه لطفت رو ازم برداشتي!

[ارتاوا]

با اجازه آق جلال

دعای سی و يكم: در ذكر توبه و درخواست توفيق آن از پروردگار
1 - بار خدايا ای كسی كه توصيف وصف كنندگان، تو را وصف نمی كند.
2 - و ای كسی كه اميد اميدواران از او فراتر نمی رود.
3 - و ای كسی كه پاداش نيكوكاران نزد او تباه نمی شود.
4 - و ای آنكه ترس عبادت كنندگان به او منتهی شود.
5 - و ای آنكه نهايت بيم پرهيزكاران او است.
6 - اين جايگاه كسی است كه بازيچه دست گناهان قرار گرفته و مهارهای خطاها او را كشيده اند و شيطان بر او چيره گشته از اين جهت در اجرای امر تو كوتاهی ورزيده و از سر نادانی و غرور به آنچه از آن نهی كردی جامه عمل پوشيده است.
7 - مانند كسی كه به قدرت تو بر خود ناآگاه است و يا فضل و احسانت را در باره خويش انكار می كند تا چون ديده هدايتش گشوده شود و ابرهای كوری از برابرش بر طرف گردد، ستمهايی كه بر خود نموده بشمرد و در اموری كه با خدای خود مخالفت كرده بينديشد آنگاه بزرگی گناهش را ببيند و به عظمت مخالفتش پی ببرد.
8 - پس در حالی كه دل به اميد تو بسته و از حضرتت شرمسار است به سوی تو رو آورده و از روی اطمينان به تو با شوق و رغبت متوجه تو شده و از روی يقين با طمع خود آهنگ تو نموده و از روی اخلاص با توشه ترس قصد تو كرده در حالی كه جز تو به احدی طمع نداشته و از هيچ چيز غير تو نمی ترسد.
9 - پس در حضورت با حال زاری ايستاده و ديده اش را از روی فروتنی به زمين دوخته و در برابر عزت تو با خواری سر به زير افكنده و از سر فروتنی رازی را كه تو بهتر از او بدان آگاهی برايت آشكار ساخته و از سر خشوع گناهان خود را كه حضرتت به شمار آنها آگاه تری بر شمرده و از مهلكه ای بزرگ كه بر علمت گذشته و از كار زشتی كه به فرمان تو او را رسوا كرده، به تو پناه آورده گناهانی كه لذتهايش سپری شده ولی پيامدهای زيانبخشش بجای مانده است.
10 - الهی اگر اين بنده را عقوبت كنی عدل و داد تو را انكار نمی كند و اگر از وی بگذری و بر او رحمت آوری عفوت را عظيم نشمرد زيرا كه تو خدای كريمی هستی كه عفو گناه بزرگ در نظرت بزرگ نيست.
11 - بار خدايا اينك منم كه در پيشگاهت مطيع و سر به فرمان آمده ام در اينكه خود بما گفتی كه تو را بخوانيم، اكنون وفای به وعده ای را كه در مورد اجابت خواسته ام داده ای از تو می خواهم. زيرا كه فرموده ای «مرا بخوانيد تا خواسته شما را اجابت كنم»
12 - بار خدايا پس بر محمد و آلش درود فرست و با آمرزش خود به من رو آور چنانكه من با اعتراف بر گناه به تو رو آوردم و مرا از لغزشگاههای گناهان برگير چنانكه در برابر تو پستی گزيدم و مرا در پرده خود بپوشان چنانكه در انتقام از من درنگ فرمودی.
13 - بار الها نيتم را در طاعتت استوار كن و بينشم را در بندگيت پا برجا فرما و مرا به اعمالی موفق كن كه به سبب آن چرك گناهان را از من بشويی و هنگام خروج از دنيا مرا بر آيين خود و پيامبرت محمّد صلّی اللّه عليه و آله بميران.
14 - بار الها در اين موقعيتی كه دارم از گناهان بزرگ و كوچكم و از گناهان پوشيده و آشكارم و از لغزشهای گذشته و تازه ام به سويت باز می گردم مانند توبه كسی كه خيال گناه در درونش نگذرد و انديشه بازگشت به گناه را به خاطرش راه ندهد.
15 - و تو خود ای پروردگار من در كتاب محكمت فرموده ای كه توبه را از بندگانت می پذيری و از زشتی گناهان در می گذری و توبه كنندگان را دوست داری پس بر اساس وعده خود توبه ام را بپذير و همانطور كه ضمانت نموده ای از گناهانم بگذر و چنانكه شرط فرموده ای محبتت را بر من لازم فرما.
16 - و من هم تعهد می كنم كه به آنچه پسند تو نيست بر نگردم و ضمانت می نمايم كه به كاری كه مورد نكوهش توست باز نگردم و پيمان می بندم كه از تمام گناهان دوری كنم.
17 - بار خدايا تو به آنچه من انجام داده ام آگاه تری پس بر من ببخش و بيامرز آنچه را از من خبر داری و مرا با قدرت خود به سوی آنچه دوست داری متوجه ساز.
18 - خداوندا گرفتاريهايی بر دوشم سنگينی می كند كه آنها را به ياد دارم و گرفتاريهايی نيز هست كه فراموش كرده ام و همه آنها در برابر ديده توست كه به خواب نمی رود و نزد علم توست كه در آن فراموشی راه ندارد پس در مقابل آن گرفتاريها به صاحبانش عوض بده و گرانی آن را از من دور كن و سنگينی آن را از دوش من بردار و مرا از نزديك شدن و انجام مانند آن باز دار.
19 - الهی جز با حفظ تو قدرت وفای به توبه خود ندارم و جز به قوت تو توان خودداری از گناهان ندارم پس مرا با نيروی كافی تقويت كن و خود عهده دار نيروی باز دارنده از گناهم باش.
20 - الهی هر بنده ای كه به سويت باز گردد و حضرتت به علم غيبی كه داری می دانی كه او توبه شكن و باز گردنده به گناه و خطای خويش است پس من به تو پناه می برم از آنكه چنين باشم اينك اين توبه مرا چنان توبه ای قرار ده كه پس از آن نيازمند توبه ای ديگر نباشم توبه ای كه سبب نابودی گناهان گذشته و ايمنی از گناه در بقيه ايام عمر باشد.
21 - خداوندا از نادانی خود از پيشگاهت عذر می خواهم و در باره كردار بدم از تو بخشش می طلبم پس از روی احسان مرا در پناه رحمت خويش در آور و از راه تفضل لباس عافيت بر من بپوشان.
22 - الهی و از هر چه مخالف خواست تو بوده يا از گردونه محبت تو بيرون می برد از خاطراتی كه در قلبم گذشته و نگاههای چشمم و گفتارهای زبانم چنان توبه ای می كنم كه هر يك از اندامم به سهم خود از كيفرت سالم ماند و از انتقام و قهری كه بيدادگران از آن می هراسند ايمن گردد.
23 - الهی بر تنهاييم در پيشگاهت و تپيدن قلبم از ترست و لرزه اندامم از هيبتت رحم كن زيرا گناهانم - ای پروردگار من - مرا در جای رسوايی و خواری در پيشگاهت نشانده پس اگر سكوت كنم كسی از جانب من سخن نمی گويد و اگر شفيع و ميانجی بطلبم سزاوار شفاعت نيستم.
24 - بار خدايا بر محمد و آلش درود فرست و بزرگواريت را در باره خطاهايم شفيع من فرما و گناهانم را با گذشت خود بر من ببخش و جزايم را از عقوبت خود قرار مده و دامان احسانت را بر من بگستر و مرا در پرده عفوت بپوشان و با من بسان نيرومندی رفتار كن كه بنده ای ذليل با زاری به درگاهش رفته و او بر وی ترحم نموده يا بسان رفتار ثروتمندی رفتار كن كه فقيری سر راهش نشسته و او از وی دستگيری نموده.
25 - بار الها مرا از (كيفر) تو پناه دهنده ای نيست پس بايد عزّت توانائيت پناهم دهد و برای من شفيعی به سوی تو نيست پس بايد فضل و احسان تو شفيعم شود و گناهانم مرا ترسانيده است، پس بايد (گذشتت) مرا ايمن سازد.
26 - پس آنچه بر زبان آوردم از روی نادانی به كردار زشتم و در اثر فراموشی كارهای بد گذشته ام نيست بلكه برای آن است كه آسمان تو و هر كه در آن است و زمين تو و هر كه بر روی آن است پشيمانی را كه برای تو آشكار كردم و توبه ای را كه به سبب آن به تو پناه بردم بشنوند.
27 - تا شايد برخی از آنان در سايه رحمتت بر جايگاه بدم رحم كند يا بر پريشان حاليم بر من رقت آورد آنگاه دعايی به حال می كند كه از دعای خود من نزد تو به اجابت نزديكتر باشد يا شفاعتی نمايد كه از شفاعت خودم نزد تو استوارتر باشد و رهاييم از خشم تو و دستيابيم به خشنوديت در آن باشد.
28 - الهی اگر پشيمانی در پيشگاه حضرتت توبه است پس من از همه پشيمان ترم و اگر ترك گناه توبه محسوب می شود پس نخستين توبه كننده منم و اگر استغفار سبب ريختن گناهان است پس من در برابرت از استغفار كنندگانم.
29 - بار الها همان گونه كه به توبه و بازگشت فرمان دادی و پذيرش آن را ضمانت فرمودی و بر دعا ترغيب نمودی و نسبت به آن وعده اجابت دادی پس بر محمد و آلش درود فرست و توبه ام را بپذير و از رحمتت با نوميدی باز مگردان زيرا كه حضرتت بر گناهكاران بخشنده ای و بر خطا پيشگان كه از صميم دل به تو باز می گردند مهربانی.
30 - بار الها بر محمد و آلش درود فرست همچنان كه بوسيله او ما را هدايت فرمودی و بر محمد و آلش درود فرست همچنان كه به سبب او ما را رهايی كرامت كردی و بر محمد و آلش درود فرست، درودی كه در قيامت و در روز نياز به تو از ما شفاعت كند زيرا تو بر هر چيز توانايی و آن بر تو سهل و آسان است.